Google

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΘΕΜΑΤΩΝ

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

Γαιδουράγκαθο-Silybum marianum

Επιστημονική ονομασία: Σίλυβο το μαριανό- Silybum marianum/Cardus
Οικογένεια: Σύνθετα (Compositae).
Άλλα ονόματα: Γαϊδουράγκαθο, κουφάγκαθο, κάρδος, σίλυβο.
Συγγενή είδη: Cnicus benedictus-αγιάγκαθο

Γαιδουράγκαθο-Silybum marianumΓαιδουράγκαθο-Silybum marianum

Γαιδουράγκαθο-Silybum marianumΓαιδουράγκαθο-Silybum marianum

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Διετές ακανθώδες φυτό που φθάνει σε ύψος το 1,5 μέτρο. Τα φύλλα του είναι πράσινα με χαρακτηριστικά άσπρα σημάδια σαν φλέβες και τα λουλούδια του έχουν χρώμα βυσσινί.

ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Είναι φυτό ιθαγενές της Μεσογείου και φυτρώνει σε όλη την νότια Ευρώπη. Είναι αυτοφυές, ευδοκιμεί σε χερσότοπους αλλά και σε καλλιεργημένες εκτάσεις. Προτιμά τα ηλιόλουστα μέρη και τα καλά στραγκιζόμενα εδάφη. Πολλαπλασιάζετε εύκολα από μόνο του με τους σπόρους του και αντέχει μέχρι και τους -15 βαθμούς κελσίου.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ
Στη βοτανοθεραπευτική χρησιμοποιούνται κυρίως οι σπόροι από τα άνθη του, που μαζεύονται προς το τέλος του καλοκαιριού όταν ξεραθούν πλήρως. Και τα άλλα μέρη του φυτού χρησιμοποιούνται φαρμακευτικά αλλά έχουν χαμηλότερες περιεκτικότητες σε δραστικές ουσίες.

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ
Σιλυμαρίνη, τυραμίνη, ισταμίμη, κινικίνη, φλαβονικά γλυκοσίδια, άλατα νιτρικού οξέος, νιτρικό κάλιο και αιθέριο έλαιο.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
Σύμφωνα με την παράδοση τα λευκά σημάδια σαν φλέβες στα πράσινα φύλλα του, προκλήθηκαν όταν έπεσαν πάνω στο φυτό σταγόνες από το γάλα της Παρθένου Μαρίας και για αυτό πήρε το αγγλικό του όνομα milk thistle (γαλατοαγκάθι) ή Mary thistle (αγκάθι της Μαρίας).
Ο Διοσκουρίδης συνιστά το μέγα κενταύριον, ή σίλυβον για την επούλωση των πληγών.Τα κεφάλια από τα άνθη του τρώγονταν βραστά την άνοιξη πριν ανθίσουν όπως οι αγκινάρες και βοηθούσαν στη τόνωση του οργανισμού, το καθάρισμα του αίματος, την αποτοξίνωση του οργανισμού, αλλά και στην αύξηση της παραγωγής γάλακτος των γυναικών. Ακόμα χρησιμοποιούταν και για όλες τις ασθένειες της μελαγχολίας.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ & ΧΡΗΣΕΙΣ
Στη σύγχρονη βοτανοθεραπευτική, το γαϊδουράγκαθο είναι το κύριο γιατρικό που χρησιμοποιείται στη προστασία του συκωτιού από λοιμώξεις, κατανάλωση αλκοόλ ή χημειοθεραπείες. Μπορεί να βοηθήσει στο να περιοριστούν οι βλάβες στο συκώτι αλλά και στην ανανέωση των κυττάρων του. Χρησιμοποιείται ακόμα στη θεραπεία της ηπατίτιδας, του ίκτερου και της κύρωσης του ύπατος.
Χορηγείται σε όλα τα προβλήματα της χοληδόχου κύστης καθώς αυξάνει την έκκριση και την ροή της χολής από το ήπαρ και της χοληδόχου κύστης.
Είναι αντίδοτο σε δηλητηριάσεις από μύκητες του γένους Amanita καθώς και από άλλες τοξίνες του περιβάλλοντος.
Χρησιμοποιείτε ακόμα σαν δυναμωτικό του εγκεφάλου και της μνήμης, σαν καταπραϋντικό στη καταρροή και στη πλευρίτιδα, αλλά και στη ψωρίαση.
Πρόσφατα ανακαλύφθηκε η αντικαρκινική, η νευροπροστατευτική αλλά και η καρδιοπροστατευτική του δράση λόγο της μείωση της χοληστερόλης που προκαλεί.
Επιστημονικές αποδείξεις της σημαντικής αντικαρκινικής ιδιότητας του γαϊδουράγκαθου μπορείτε να βρείτε εδώ: http://www.sciencedaily.com/releases/2007/11/071114111149.htm

ΦΑΓΩΣΙΜΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ
H ρίζα και τα φρέσκα νέα φύλλα του τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα αλλά πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν οι αιχμηρές άκρες τους, το οποίο είναι αρκετά χρονοβόρο. Τα φύλλα είναι αρκετά παχιά και έχουν ήπια γεύση όταν είναι νέα, αλλά γίνονται πιο πικρά το καλοκαίρι με τη ζέστη. Μαγειρεμένα έχουν γεύση σπανακιού.
Τα κεφάλια του μπορούν να φαγωθούν όπως οι αγκινάρες πριν ανθίσουν, αλλά είναι πολύ πιο μικρά. Οι ξεφλουδισμένοι μίσχοι του τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι, είναι εύγευστοι και θρεπτικοί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν όπως το σπαράγγι ή το ρεβέντι ή να προστεθούν σε σαλάτες. Τρώγονται καλύτερα την άνοιξη όταν είναι νέοι πριν σκληρύνουν. Οι ψημένοι σπόροι του είναι υποκατάστατο του καφέ.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ
Σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό 1 κουταλάκι ξηρούς σπόρους 3 φορές την ημέρα.

Προφυλάξεις:
Το γαϊδουράγκαθο, δεν παρουσιάζει τοξικότητα. Σε υψηλές και μακροχρόνιες δόσεις ίσως χρειαστεί συμπληρωματικά κάποιο σκεύασμα πλούσιο σε φυτικές ίνες, γιατί λόγω της χολαιρετικής δράσης του φυτού, μπορεί να ερεθιστεί ο εντερικός βλεννογόνος και να προκληθεί μικρή μάζα κοπράνων.
Πάντα χρησιμοποιείτε τα βότανα ή φυσικά σκευάσματα υπό την επίβλεψη ενός ειδικού ιατρού και ποτέ μόνοι σας με δική σας πρωτοβουλία.
Οι φυσικές θεραπείες και δεν αποτελούν υποκατάστατο ιατρικής περίθαλψης. Παρακαλούμε συμβουλευτείτε απαραιτήτως τον ιατρό σας για οποιοδήποτε θέμα υγείας και πριν την χρήση οποιουδήποτε βοτάνου ή θεραπείας.
Μην χρησιμοποιείτε ποτέ βότανα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνα τους ή σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα, ακόμα και συμπληρώματα χωρίς την συνταγή ειδικού ιατρού.
Οι πληροφορίες που παρέχονται εδώ είναι καθαρά και μόνο για ενημερωτικό σκοπό. Η ιστοσελίδα δεν φέρει καμία ευθύνη για την χρήση των πληροφοριών.Διαβάστε τους όρους χρήσης.

Πηγές:http://en.wikipedia.org, http://www.pfaf.org, http://www.botanical.com

Διαβάστε ακόμη: Τα λαχανικά και ποιές αρρώστιες θεραπεύουν

3 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Καλησπέρα και συγχαρητήρια για την αξιέπαινη προσπάθειά σας. Λόγω διάγνωσης λιπώδους διήθησης στο ήπαρ ξεκίνησα σωστό πρόγραμμα διατροφής το τελευταίο χρόνο με πολύ καλά αποτελέσματα. Θα ήθελα να ρωτήσω τα εξής (αν τα γνωρίζετε γιατί ο θεράπων ιατρός δεν τα γνώριζε): α) Υπάρχει αλληλέπιδραση του γαιδουράγκαθου με πράσινο τσάι
(2 κούπες την ημέρα) και χαμομήλι(1 κούπα το βράδυ)? β) Πόσο χρόνο χρειάζεται να αφήσω τους σπόρους να βράσουν? Λογικά, ως αποτοξινωτικό, θα πρέπει να το πιω το πρωί πριν φάω ή πιω κάτι άλλο. Σας ευχαριστώ, Κώστας

Θεόδωρος είπε...

Καλό είναι όλα τα εγχύματα (π.χ. τσάι, χαμομήλι) να μένουν σκεπασμένα 10-15 λεπτά πριν τα πιούμε . Διάβασε και εδώ http://www.ftiaxno.gr/2008/05/blog-post_7661.html
Τα σκληρά μέρη των φυτών σπόροι, ρίζες καλό είναι να μουλιάζουν πριν βράζοντε, σε αποσταγμένο νερό από το προηγούμενο βράδυ.
Γενικώς τα εγχύματα πρέπει να παρασκευάζονται σε καθαρό αποσταγμένο νερό.
Τέλος καλό είναι να τα πίνουμε πρωί νηστικοί και 20-30 λεπτά πριν φάμε.

Ένα καλό και απαραίτητο βιβλίο για το συκώτι είναι το "Καθαρισμός του ύπατος και της χολής" από τις εκδόσεις Διόπτρα

Ανώνυμος είπε...

Γεια!
Θα ήθελα να ρωτήσω ποια είναι διαδικασία συλλογής και μεταποίσης των σπόρων. Κόβουμε το κεφάλι από τα γιαδουράγκαθα όταν έχουν ξεραθεί καλά και μετά απλά βγάζουμε του σπόρους από το κέντρο και τους αφήνουμε να ξεραθούν; επίσης υπάρχουν κάποια είδη αγκαθιού με τα οποία μπορεί κανείς να το μπερδέψει και μετά να έχει πρόβλημα; (στην κρήτη, νότιο ρέθυμνο, φαίνεται να υπάρχουν πολλά είδη.. Ευχαριστω!