Αρχαία μέθοδος προβλάστησης σπόρων

Η αρχαία Κινεζική μέθοδος καλλιέργειας καυτερής πιπεριάς

Τεχνικές φύτευσης σπόρων

Τεχνικές φύτευσης σπόρων για λαχανικά και βότανα

Κρεμμύδι – κοκκάρι – σπόρος: παραδοσιακή καλλιέργεια

Κρεμμύδι – κοκκάρι – σπόρος: Καλλιέργεια καί πρακτικές

Εισαγωγικά
Τό παρόν εστιάζεται κυρίως σέ λεπτομέρειες καί στήν πρακτική τής παραδοσιακής καλλιέργειας κρεμμυδιού, καί, (συμπτωματικά) αναφέρεται καί σέ άλλες γενικότερες οδηγίες.
Οδηγίες σχετικά μέ τήν καλλιέργεια γιά τό κρεμμύδι ευρίσκει κανείς αρκετές. Η πλειονότης αυτών, εννοούν (ως συνάγεται) τήν επαγγελματική, ή μαζική παραγωγή. Πολύ λιγότερες οι ανηρτημένες μελέτες γιά τήν οικιακή καλλιέργεια, τήν καλλιέργεια περιωρισμένης κλίμακας, τήν μή επαγγελματική – τήν μή μαζική. Ακόμη λιγότερες – ελάχιστες εκείνες γιά τό κοκκάρι καί τόν σπόρο. Καί τέλος, ως προς τίς λεπτομέρειες, δέν είναι καθόλου σαφείς. Έτσι, εδώ, επιχειρούμε νά καλύψομε τό κενό αυτό.

Δημιουργία βρώσιμου δάσους 2 στρεμμάτων με την μέθοδο της αεικαλλιέργειας και της συντροφικής γεωργίας

Από το εργαστήριο Βρώσιμου Δάσους Περμακουλτούρας και Συντροφικής Γεωργίας από το : www.cob.gr/

Σχολικοί Κήποι: Περί...ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Σχολικοί Κήποι: Ομάδας Παραδοσιακών Σπόρων Πύργου Ηλείας

Πύργος 3 Οκτωβρίου
Αξιότιμη κυρία Καραγγελή Κυριακή-Μαρία,
Θα ήθελα μέσω της παρούσας επιστολής να εκφράσω τόσο σε εσάς προσωπικά, όσο και στο τηλεοπτικό κανάλι ΟΡΤ και τους συνεργάτες σας, τις ολόψυχες ευχαριστίες μου καθώς και τα συγχαρητήρια μου για το πολύ σημαντικό έργο που επιτελείτε.

Ήταν ιδιαίτερη τιμή για εμένα να προσκληθώ στην πολύ σημαντική εκπομπή «Περί Παιδείας» που επιμελείστε προσωπικά, στην οποία μου δόθηκε η ευκαιρία να ενημερώσω το πολυπληθές κοινό σας για την σημασία των Παραδοσιακών Σπόρων, την διάσωση και διάδοση τους καθώς και την κομποστοποίηση που σαν σκοπό είχαν την ευαισθητοποίηση των παιδιών του Νομού μας που αποτελούν και το μέλλον του τόπου μας.

Ακόμα ενημερώσαμε το κοινό σας για την εφαρμογή από σχολεία του Νομού μας, με πρωτοβουλία μου, της αναδάσωσης των καμένων εκτάσεων με την μέθοδο του Ιάπωνα αγρότη και φιλοσόφου Φουκουόκα δηλαδή της ρίψης στην φύση σβόλων από άργιλο και σπόρων αφήνοντας την φύση να κάνει αβίαστα την δουλειά της.

Φράουλα: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Η καλλιέργεια της φράουλας

Η φράουλα που καλλιεργείται πολύ σε άλλες χώρες από παλιά, έγινε πια και στην Ελλάδα πολύ γνωστό φρούτο εδώ και καιρό. Γιατί ο εξαιρετικός αυτός καρπός ξέχωρα, που είναι υγιεινός και δροσιστικός και χρησιμεύει ακόμη και σαν φάρμακο, παρουσιάζει και μεγάλο οικονομικό ενδιαφέρον.
Η καλλιέργεια της φράουλας είναι συγκριτικά από τις πιο προσοδοφόρες γιατί και οι απαιτήσεις της και τα έξοδά της είναι σχετικά περιορισμένα.

Ο τραχός ένα άγνωστο λαχανικό και η καλλιέργειά του

Τραχός: καλλιέργεια και πολλαπλασιασμός ενός άγνωστου λαχανικού

Αυτό το λαχανικό δεν υπήρχε τον παλιό καιρό... (γιατί υπάρχει τώρα;) και για αυτό δεν έγραψε ο Δισκουρίδης, ούτε κανείς άλλος παλιός ιατρός.
Δημιουργήθηκε τεχνητός από ένα πολύ έμπειρο και πρακτικό κηπουρό, ο οποίος έβαλε μέσα σε ένα κίτρο λιναρόσπορο και το έχωσε στην γη, από το οποίο φύτρωσε τέτοιο χορτάρι αρωματικό και ωραιότατο, όπου δεν έφαγα ποτέ μου καλύτερο στο Άγιο όρος.

Γουλιά - ρέβες: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια γουλιών-γογγυλιών

Τα λαχανικά αυτά είναι δυο ομάδες του είδους της μάπας, με κορμό χονδρό και σαρκώδη. Στα γουλιά, το στέλεχος εξογκώνεται αμέσως επάνω από το λαιμό και λαμβάνει σχήμα σφαιρικό, με βλάστησή φύλλων από τη βάση μέχρι τη κορυφή. Η σάρκα είναι ασπροπράσινη, κλειστή (τραγανή) και τρώγεται χλωρή ή βρασμένη. Για να είναι τρυφερή, όμως, πρέπει η συγκομιδή να γίνεται πολύ πριν ωριμάσει, περίπου 1 ½ -2 μήνες μετά τη φυτεία.

Ραπανάκια: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Πως γίνετε η σπορά και η καλλιέργεια ραπανιών

Τα ραπανάκια είναι φυτά διετή, καλλιεργούμενα ως μονοετή. Ανήκουν στην οικογένεια των σταυρανθών. Τα φύλλα τους είναι ελλειψοειδή και τραχιά με βαθιές εντομές, τα άνθη λευκά ή μελιτζανιά. Οι σπόροι μικροί, στρογγυλοί ακανόνιστοι, με χρώμα σκούρο-καφέ. Οι ρίζες είναι σαρκώδεις, συνήθως καυστικές, διαφόρου μεγέθους και σχήματος, αναλόγως των ποικιλιών που ανήκουν. Συνήθως, γίνονται στρογγυλές, μακρουλές, μικρές ή χοντρές, ελαφρώς ή λίγο καυστικές και έχουν φλοιό βιολέ, ρόδινο, κόκκινο, στακτί κ.λ.π.

Ψευτοκολοκάσι - Αγκινάρα της Ιερουσαλήμ: Φύτεμα - καλλιέργεια

Ηλίανθος ο κονδυλόριζος (Αγκινάρα της Ιερουσαλήμ): Φύτεμα - καλλιέργεια

Το ψευτοκολοκάσι είναι ένα είδος ηλιοτροπίου (ήλιου) με ρίζες κονδυλώδεις πολυετείς και στέλεχος μονοετές. Ανήκει στην οικογένεια των συνθέτων. Τα φύλλα, το στέλεχος και τα άνθη των είναι εντελώς όμοια με αυτά τού ήλιου, με μόνη την διαφορά ότι είναι λίγο μικρότερα. Οι ρίζες εξογκώνονται στα άκρα και σχηματίζουν κονδύλους ακανόνιστους, μακριούς και συνήθως καμπουρωτούς, με σάρκα λευκή και γλυκιά, η οποία τρώγεται.
Η καλλιέργεια ως λαχανικού είναι πολύ περιορισμένη, για τον λόγο ότι η κατανάλωση του δεν έχει μεγάλη εξάπλωση.

Καρότα: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Πως γίνετε η σπορά και η καλλιέργεια καρότων

Τα καρότα είναι φυτά διετή, αλλά καλλιεργούνται ως μονοετή. Υπάγονται στην οικογένεια των σκιαδοφόρων. Τα φύλλα τους είναι εξαιρετικώς πολυσχιδή και λεπτά, το στέλεχος παρουσιάζεται το δεύτερο χρόνο, τα δε άνθη είναι λευκά και σχηματίζουν μεγάλο σκιάδι με 30 - 40 ποδίσκους. Οι σπόροι, χρώματος σταχτί, είναι μικροί και πλακεροί, με πλευρές λίγο ακανθωτές.
Η καλλιέργεια των καρότων γίνεται για τις σαρκώδεις ρίζες, οι οποίες χρησιμοποιούνται στη μαγειρική μόνες ή για αρωματισμό άλλων τροφών. Τα καρότα, για να πετύχουν στη παραγωγή και την ποιότητα, είναι πολύ απαιτητικά. Θέλουν χώματα δροσερά, μετρίως σφικτά, γόνιμα και προ πάντων βαθειά. Στα πτωχά εδάφη οι ρίζες τους σχίζονται ή γίνονται ξυλώδεις και δίχως άρωμα.

Ζαχαρότευτλα: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Παντζάρια: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Η καλλιέργεια των παντζαριών μοιάζει πολύ με την καλλιέργεια του καλαμποκιού (αραβοσίτου) γι αυτό οποίος ξέρει να καλλιεργήσει καλαμπόκι, μπορεί να πει πως ξέρει να καλλιεργήσει και τεύτλα.
Τα τεύτλα αντέχουν περισσότερο απ' το καλαμπόκι στη ξηρασία και γι’ αυτό σε πολλά μέρη το καλαμπόκι απότιστο δεν γίνεται, μπορεί να γίνονται τεύτλα, γιατί τα τεύτλα έχουν βαθιά ρίζα, η οποία φθάνει και σε δυο και πλέον μέτρα βάθος. Ώστε αν πρόκειται να τα σπείρει κανείς σε χωράφι που δεν ποτίζεται πρέπει να το διαλέγει να έχει καλά χώματα και προ πάντων βαθειά δηλαδή να μη έχουν σε μικρό βάθος πουρί η χαλίκι γιατί αυτά τα χώματα δεν κρατούν υγρασία και ξηραίνονται αμέσως μόλις πάψουν οι βροχές της ανοίξεως και οι ρίζες των τεύτλων δεν μπορούν να πάνε βαθειά.

Φυτά και λαχανικά που μπορούν να καλλιεργηθούν στη σκιά

Ποια λαχανικά μπορούμε να καλλιεργήσουμε στην σκιά

Τα περισσότερα λαχανικά απαιτούν πλήρες ηλιακό φως για να αναπτυχθούν και να παράγουν υγιή φυτά και καρπούς, αλλά εάν ο κήπος δεν έχει φως όλη την ημέρα, μπορούμε ακόμα να φυτέψουμε ένα λαχανόκηπο αν επιλέξουμε προσεκτικά τα λαχανικά που θα καλλιεργήσουμε στην σκιά.

Κουκιά: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Πως γίνετε η καλλιέργεια κουκιών

Τα κουκιά είναι φυτά μονοετή της οικογενείας των ψυχανθών. Αυτά συνήθως, καλλιεργούνται σε μεγάλες εκτάσεις για παραγωγή ξηρών σπόρων σαν όσπρια ή σε μικρές εκτάσεις για παραγωγή χλωρών καρπών, ως λαχανικά. Ανεξαρτήτως του σκοπού της καλλιέργειας τους, τα κουκιά γενικώς ευδοκιμούν παντού, σε όλα σχεδόν τα εδάφη.

Ειδικώς όμως για χλωρή κατανάλωση, προτιμούν τα λίγο σφικτά, αλλά γόνιμα και πλούσια κοπρισμένα χώματα, στα οποία δίνουν μεγάλες αποδόσεις και προ πάντων καρπούς τρυφερούς και ευκολόβραστους. Στα πολύ αμμουδερά και φτωχά εδάφη η παραγωγή γίνεται πρωιμότερη αλλά οι αποδόσεις αποβαίνουν μικρές και τα προϊόντα πολύ τραχεία.

Κουνουπίδι-μπρόκολο: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια κουνουπιδιών και μπρόκολων

Καλλιέργεια κουνουπιδιών

Τα κουνουπίδια ή ανθοκράμβες είναι φυτά διετή, καλλιεργούμενα ως μονοετή. Ανήκουν στην οικογένεια των σταυρανθών. H καλλιέργεια αυτών γίνεται αποκλειστικώς για τα υπερτροφικά άνθη, τα όποια μαζί με τούς ποδίσκους τους, αποτελούν το μόνο φαγώσιμο μέρος για χρήση της μαγειρικής. Όταν τρώγονται ωμά προξενούν φούσκωμα και αέρια, από το πολύ θειάφι πού περιέχουν. Στη Κύπρο, από τα άνθη των κουνουπιδιών και τα τρυφερά κοτσάνια κάνουν τη περίφημη μούγκρα, είδος τουρσί εξαίρετο ως ορεκτικό.

Λούφα, το σφουγγάρι της στεριάς: Καλλιέργεια

Η καλλιέργεια του φυσικού σφουγκαριού λούφας

Φέτος η καλοκαιρινή σοδειά τα πήγε καλά. Αν εξαιρέσουμε τα αγγούρια και τα πεπόνια που ούτε καν προλάβαμε να τα δοκιμάσουμε, τα υπόλοιπα κηπευτικά ήταν άφθονα και με ελάχιστες ασθένειες.
Προς τα τέλη Αυγούστου – αρχές Σεπτέμβρη ο μπαξές έδειξε (όπως κάθε χρόνο) παρακμή και το φυσιολογικό μαρασμό, σημάδι πως άλλη μια καλοκαιρινή καλλιεργητική περίοδος έφτασε στο τέλος της.

Κρεμμύδια: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Πως γίνετε η σπορά και η καλλιέργεια κρεμμυδιών

Τα κρεμμύδια είναι πολυετή φυτά αλλά καλλιεργούνται ως διετή. Ανήκουν στην οικογένεια των λειριοειδών. Η καλλιέργειά τους γίνεται για παραγωγή χλωρού φυλλώματος ή ξηρών βολβών, αναγκαίων στη καθημερινή χρήση της τροφής του ανθρώπου.
Το φαγώσιμο μέρος των κρεμμυδιών, είναι κυρίως οι βολβοί, που γίνονται σαρκώδεις. Τα φύλλα είναι μακριά και σωληνώδη, ο δε καυλός εξαιρετικά μακρύς, και παρουσιάζεται το δεύτερο ή το τρίτο έτος. Τα άνθη είναι μικρά υποπράσινα ή βιολέ και μαζεμένα όλα μαζί στη κορυφή του καυλού, ώστε να σχηματίζουν σφαιρικό σκιάδιο.

Βάθος σποράς και απόσταση φύτευσης λαχανικών

Καρπούζι: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Πως γίνετε η σπορά και η καλλιέργεια καρπουζιού

Τα καρπούζια είναι φυτά μονοετή και υπάγονται στην οικογένεια των κολοκυνθωδών. Τα φύλλα τους είναι παλαμοειδή και σχισμένα οι βλαστοί λεπτοί και πολύ μακριοί έρποντες, τα δε άνθη μικρά κίτρινα, χωρισμένα τα αρσενικά από τα θηλυκά, όπως συμβαίνει στις αγγουριές και πεπονιές.
Ο καρπός γίνεται στρογγυλός, μακρουλός, κυλινδρικός ή ωοειδής, με φλοιό βερνικώδη και γυαλιστερό, με χρώμα, από σκούρο πράσινο ως λευκοπράσινο. Οι σπόροι είναι μικροί ή ποιό μεγάλοι, διαφόρων αποχρώσεων, λευκοί, καφέ, σκούροι, παρδαλοί, αναλόγως των ποικιλιών που ανήκουν.

Καλλιέργειες παραδοσιακών λαχανικών ποικιλιών στην Αχαΐα

Ντομάτα σαλμονίκο

Αφιέρωμα στην Αχαία

Επιχειρούμε μια αναδρομή και καταγραφή στις παραδοσιακές ποικιλίες της γεωργίας του χθες και του σήμερα της Αχαΐας.
Ο μοναδικός τόπος στην Ελλάδα που παρήγε βδέλλες που τις χρησιμοποιούσαν για τις αφαιμάξεις.
Η πληροφορία είναι ακόμα ζωντανή στους κατοίκους της Αχαΐας που σημαίνει ότι συζητείται αλλά είναι καταγεγραμμένη σε βιβλία παλαιά, που έχουν εκδοθεί λίγο μετά το 1821.