Κρίταμο: καλλιέργεια

Έρευνα για τον Κρίταμο - καλλιέργεια, μεταποίηση, αγορά

Κρίταμος, Αρχαιοελληνική ονομασία: Κρίθμον, Επιστημονική ονομασία: Crithmum maritimum - L., Sea Fennel ή Rock Samphire

Ενδιαιτήματα: Αναπτύσσεται άγρια ​​σε θαλάσσιους βράχους, προβλήτες, κυματοθραύστες και αμμώδεις παραλίες κατά μήκος της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας, καθώς και κατά μήκος των ακτών του Ατλαντικού της Πορτογαλίας, της Νότιας και Νοτιοδυτικής Αγγλίας, της Ουαλίας και της Νότιας Ιρλανδίας.
Στην Ελλάδα βρίσκεται στις βραχώδεις ακτές του Πηλίου, της Χαλκιδικής, του Σαρωνικού, της Πελοποννήσου, της Κρήτης κ.α.

Κάρδαμο: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια κάρδαμου

Το κάρδαμο είναι φυτό μονοετές, της οικογένειας των σταυρανθών. Καλλιεργείται πολύ εύκολα, αναπτύσσεται γρήγορα και αντέχει στις καιρικές δυσμένειες. Έχει φύλλα άφθονα με πολλές σχισμές συγκεντρωμένα σε ροζέτες. Το στέλεχος παρουσιάζεται κάπως ενωρίς και διακλαδίζεται, κάνει δε άνθη λευκά και σπόρους κοκκινωπούς.

Η καλλιέργεια του κάρδαμου γίνεται αποκλειστικώς για τα φύλλα του, τα οποία έχουν γεύση ελαφρώς καυστική και διεγερτική της ορέξεως, χρησιμοποιούμενα για αυτό ως είδος αρτύματος πρώτης τάξεως.

Χηνοπόδιο: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια: Χηνοπόδιο το αμβροσιοειδές (Chenopodium ambrosioides)

Το καλοκαιρινό σπανάκι
Είδη Χηνοποδίων της Ελληνικής χλωρίδας, υπάρχουν περί τα 11 τα οποία είναι γνωστά με τις κοινές ονομασίες βρωμόχορτα, βρωμούσαι και στριγγλόχορτα στην Κεφαλλονιά. Είναι της τάξεως των Χηνοποδιωδών.
Πάντα αυτά όπως και άλλα εξωτικά, μπορούν να ευδοκιμήσουν και σε εμάς. Αυτό είναι είδος Αμερικανικής προελεύσεως, εισαχθέν στις παραμεσόγειους χώρες, όπως και στην κεντρική Γαλλία.

Σπαράγγια: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια σπαραγγιών

Στην Ελλάδα γνωρίζουμε τα άγρια σπαράγγια που βρίσκονται στους αγρούς και στα ακαλλιέργητα εδάφη. Στην Ευρώπη καλλιεργείται. Η σύσταση μιας σπαραγγοφυτείας είναι δύσκολη και απαιτεί κάποια έξοδα, αλλά τα εισοδήματα τα αναπληρώνουν στο πολλαπλάσιο. Η σπαραγγοφυτεία διαρκεί και παράγει από 20 έως 30 χρόνια.

Σπανάκι: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια σπανακιού

Τα σπανάκια είναι φυτά μονοετή, της οικογένειας των χηνοποδωδών. Καλλιεργούνται μόνο για τα φύλλα τους, τα οποία αποτελούν υγιεινή τροφή, ως περιέχοντα πολύ σίδηρο και άλλες θεραπευτικής ιδιότητες.
Αναλόγως των ποικιλιών που ανήκουν, τα φύλλα είναι λεπιδοειδή ή καρδιόσχημα, πλατειά, μεγάλα, και βλασταίνουν όλα μαζί σε τούφες πυκνές ή ανοικτές. Τα άνθη είναι μικρά πρασινωπά και πάντοτε χωρισμένα τα αρσενικά από τα θηλυκά, σε άλλες ρίζες. Δηλαδή είναι φυτά δίοικα. Οι σπόροι είναι ξυλώδεις, στρογγυλοί ή ολίγον ανώμαλοι με 2-4 μικρές άκανθες.

Μάραθος: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια μάραθου

Ο μάραθος καλλιεργείται για τον σπόρο του που μεταχειρίζονται για μυρωδικό σε μερικά φαγητά, πιο πολύ όμως είναι χρήσιμος στη βιομηχανία. Από τέλεια ώριμο και ξηραμένο μαραθόσπορο βγάζουν εσέντζα (5 τις εκατό), χρήσιμη στα σαπούνια, φάρμακα, στη κατασκευή του ούζου και σ’ άλλα ποτά αντί εσέντζα γλυκάνισου. Τις περισσότερες όμως φορές στην κατασκευή του ούζου μεταχειρίζονται το μαραθόσπορο αποστάζοντας τον με την σοΰμα.

Σκόλυμος: Καλλιέργεια και φαρμακευτικές ιδιότητες

Καλλιέργεια σκόλυμου

Αυτό το λαχανικό ο σκόλυμος είναι άγνωστο σε εμάς σήμερα, αλλά τρωγόταν από τους παλιούς κατά τον Διοσκουρίδη (Το φύλλο του μοιάζει με της άγριας αγκινάρας και από αυτό τρώνε τους βλαστούς του αφού τους ασπρίσουν, όπως τρώνε τους βλαστούς από τη θαλασσοκράμβη και τα σπαράγγια.

Σινάπι: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Σπορά και καλλιέργεια σιναπιού

Το σινάπι σπέρνεται στο τέλος του καλοκαιριού σε προετοιμασμένες πρασιές και μαζεύεται όλο το χειμώνα. Στην Ελλάδα μπορεί να σπαρθεί τον Οκτώβριο για χόρτο και την Άνοιξη για σπόρο. Αν σπαρθεί στο καιρό του ή βγει από μόνο του, η φύση το μεγαλώνει από μόνη της.

Αντίδια: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια αντιδιού

Τα αντίδια ή κιχώρια είναι λαχανικά διετή, που ανήκουν στην οικογένεια των συνθέτων. Τα φύλλα τους είναι ανώμαλα και κατσαρά, χαρακτηριστικούς πολυσχιδή και εντελώς όμοια με τα κατσαρά μαρούλια. Τα άνθη είναι μικρά και έχουν χρώμα βιολέ, οι δε σπόροι λεπτοί και μυτεροί στη μια άκρη. Τα αντίδια καλλιεργούνται μόνο για τα φύλλα τους, τα οποία τρώγονται νωπά ως σαλάτα, ή χρησιμοποιούνται στη μαγειρική. Έχουν τις ίδιες απαιτήσεις που ζητούν τα μαρούλια. Μπορούν να σπαρθούν σε όλες τις εποχές, εκτός της θερινής.

Αντράκλα: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια αντράκλας

Η αντράκλα ή γλιστρίδα ή χλουμίτσα, είναι κοινότατο λαχανικό μονοετές, που ανήκει στην οικογένεια των πορτουλακοδών. Τα φύλλα και οι βλαστοί της είναι χονδροί και τρυφεροί, με γεύση χαρακτηριστική υπόξυνη. Τα άνθη είναι μικρά κίτρινα, οι δε σπόροι λεπτοί και μαύροι σαν μπαρούτι.
Η αντράκλα χρησιμοποιείται νωπή ή βρασμένη, ως είδος σαλατικό, συνήθως δε και στη μαγειρική.Τρώγεται ωμή σαλάτα με λαδόξιδο και κρεμμύδια ή προσθέτετε στη ντοματοσαλάτα. Γενικά μπορεί να αντικαταστήσει τα μαρούλια σαν πράσινο λαχανικό. Μαγειρεύεται και γίνεται βρασμένη γιαχνί κατσαρόλας.

Λαχανίδες-σέσκλα: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια σέσκλων (λαχανίδων)

Οι λαχανίδες ή σέσκλα είναι φυτά της οικογενείας των χηνοποδωδών που μοιάζουν εξαιρετικά με τα παντζάρια. Η διαφορά έγκειται, στο ότι αυτές έχουν ποιο μεγάλα φύλλα, κοτσάνια πλατυτέρα και πρασινωπά και δεν κάνουν ρίζες χονδρές ούτε σαρκώδεις όπως εκείνα. Καλλιεργούνται μόνο για τα φύλλα τους, τα οποία τρώγονται βρασμένα. Οι λαχανίδες αντέχουν πολύ στο κρύο και για αυτό θεωρούνται ως χορταρικά του χειμώνα.

Ρόκα: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια ρόκας (Αζούματο)-Eruca sativa(rocket)

Η ρόκα είναι φυτό μονοετές, χαμηλό, της οικογενείας των σταυρανθών. Καλλιεργείται για τα φύλλα της, τα οποία ένεκα της καυστικής γεύσεως που έχουν, χρησιμοποιούνται για είδος ορεκτικό. Η ρόκα καλλιεργείται συνήθως περιορισμένα στις νοτερές άκρες των κήπων. Ευδοκιμεί σε πλούσια και δροσερά χώματα, ιδίως, στα λίγο σφικτά και λιπασμένα με κοπριά χωνεμένη.

Ραδίκια: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια ραδικιών

Τα ραδίκια είναι τα πιο γνωστά από τα καλλιεργούμενα χόρτα. Συναντώνται αυτοφυόμενα παντού στα λιβάδια, στους κάμπους, στα βουνά, στις άκρες των δρόμων και γενικώς σε όλα τα ανοικτά μέρη. Με τα πρωτοβρόχια τού φθινοπώρου αρχίζει η βλάστηση και η εμφάνισή τους στις αγορές, όπου βρίσκουν μεγάλη κατανάλωση για το φύλλωμά τους. Προτιμούνται πάντοτε ως είδος σαλατικό, επειδή η πικρά ουσία που περιέχουν, η λεγομένη κιχωρίνη, τα κάνει να είναι τονωτικά, ηπατικά και γενικά υγιεινό, προπάντων το αφέψημά τους, δηλαδή το ραδικοζούμι.

Τραγοπώγων: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Καλλιέργεια τραγοπώνου-Tragopogon porrifolius

Το διετές αυτό φυτό είναι πολύ κοινό είδος στην Ελλάδα. Έχει κεφάλια με ανθίδια ρόδινα-ιώδη και οκτώ οξύληκτα βράκτια. Τα φύλλα του είναι πλατιά, περίβλαστα και βρίσκονται στο κατώτερο τμήμα του βλαστού. Οι σαρκώδεις ρίζες του φυτού είναι εδώδιμες και έχουν τη γεύση στρειδιού. Καλλιεργείτε πολύ από τους Ευρωπαίους. Σε εμάς δεν είναι γνωστός, παρόλο που οι λεξικογράφοι τον εξήγησαν με το σκούλι, όνομα που δόθηκε από του νέους βοτανολόγους, κατά τους παλιούς είναι το salfisi των Γάλλων. Τα φύλλα αυτού του φυτού τρώγονται βραστά με λάδι, ή ωμά σε σαλάτα, οι δε ρίζες του καρυκεύονται ποικιλοτρόπως.