Google

Ετικέτες

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Φτιάχνω βούτυρο

Παρασκευή βουτύρου

1. Η κλασσική παραδοσιακή μέθοδος είναι το "κτύπημα" του φρέσκου γάλατος.
Το γάλα ρίχνεται (προκειμένου για ποσότητες 5-10 κιλά) όλο μαζί σε ένα ψηλό κυλινδρικό ξύλινο δοχείο (κάδη). Με ένα ξύλινο ραβδί που στη μία άκρη έχει στερεωθεί κυκλικός ξύλινος δίσκος διάτρητος (όλη η κατασκευή θυμίζει έμβολο),"χτυπάμε" το γάλα ανεβοκατεβάζοντας αυτό το έμβολο με σταθερές κινήσεις. (Τόσο η κάδη όσο και το έμβολο μπορούν, ακόμη καλύτερα, να είναι και από ανοξείδωτο ή σωστά γαλβανισμένο μέταλλο ή και από σκληρό πλαστικό κατάλληλο για τρόφιμα).

Το λίπος είναι στο γάλα με μορφή πολύ μικρών λιποσφαιριδίων διασκορπισμένων.Με το χτύπημα, τα λιποσφαιρίδια ενώνονται μεταξύ τους σε μεγαλύτερο μέγεθος και ανεβαίνουν στην επιφάνεια.
Αφαιρούμε όσα επιπλέουν και τα ρίχνουμε σε ένα σκεύος και συνεχίζουμε χτυπώντας και αφαιρώντας κάθε φορά , μέχρι να διαπιστώσουμε ότι δεν ανεβαίνει πλέον στην επιφάνεια τίποτε.
Η διαδικασία αυτή για 5 κιλά γάλα θα ξεπεράσει τις 2 ώρες και στον χώρο εργασίας η θερμοκρασία δεν πρέπει να είναι πάνω από 18 βαθμούς.
Όταν τελειώσουμε θα έχουμε (μιλώντας πάντα για 5 κιλά γάλα πρόβειο), στο σκεύος μεν ένα μίγμα λίπους-γάλατος 220-250 γραμμάρια και στη κάδη τα υπόλοιπα 4.750 αποβουτυρωμένου γάλατος.
Αν το γάλα είναι γίδινο, το μίγμα θα είναι 200-220 γραμμάρια και αν είναι αγελαδινό 150-180. Το μίγμα αυτό θέλει και άλλη κατεργασία για να πάρουμε καθαρό βούτυρο.
Στο σκεύος ρίχνουμε λίγο κρύο νερό και με σπάτουλες "ζυμώνουμε" το μίγμα. Παράγεται έτσι ένα γαλατόχρωμο υγρό απο το γάλα που έχει παρασυρθεί μαζί με το λίπος όπως το βγάζαμε κατά το χτύπημα.Ρίχνουμε το υγρό σε άλλο σκεύος και επαναλαμβάνουμε το ζύμωμα αφού ξαναπροσθέσουμε κρύο νερό. Την εργασία αυτή συνεχίζουμε μέχρι το παραγόμενο υγρό να βγεί διαυγές. Αφού το αφαιρέσουμε, συνεχίζουμε για λίγο ακόμη το ζύμωμα ώστε να φύγει και το νερό που πιθανόν εγκλωβίστηκε.
Ό,τι απομείνει είναι πλέον καθαρό βούτυρο το οποίο φυλάσσουμε σε ψυγείο σε θερμοκρασία 1-3 βαθμούς.Το γαλακτώδες υγρό που αφαιρούμε ,έχει υπόξινη γεύση, πίνεται ευχάριστα και είναι όμοιο ή και συχνά ίδιο με το ξινόγαλο.Το νερό που χρησιμοποιούμε πρέπει να είναι αρκετά κρύο αλλά όχι παγωμένο γιατί σκληραίνει το λίπος και το ζύμωμα γίνεται δύσκολα.

2. Για ποσότητες 5-10 κιλά γάλα μπορούμε πιο εύκολα να βγάλουμε βούτυρο όχι κατ'ευθείαν από το γάλα αλλά από την κορυφή του (κρέμα).
- Μοιράζουμε το γάλα σε πλατιά αβαθή σκεύη (π.χ. ταψιά) και τα βάζουμε σκεπασμένα σε χώρο με θερμοκρασία 14-15 βαθμούς. Τα αφήνουμε χωρίς αναταράξεις τουλάχιστον για 12 ώρες.
- Τα ξεσκεπάζουμε με προσοχή χωρίς να τα κουνήσουμε και πολύ ήσυχα μαζεύουμε από την επιφάνεια την λευκή έως ωχρή ουσία που επιπλέει και θυμίζει πηγμένο αφρό. Αυτή είναι η κορυφή (κρέμα) του γάλατος και αποτελείται από τα λιποσφαιρίδια που αναφέραμε και πιο πάνω σε ανάμιξη βέβαια με γάλα. (Μη την προσβάλλετε μόνο μπερδεύοντάς την με ό,τι κυκλοφορεί στο εμπόριο και ονομάζεται κρέμα γάλακτος. Τελευταία μάλιστα διαφημίζεται και η λάϊτ έκδοση και εγώ ο πολύπαθος καταναλωτής αναρωτιέμαι: Αφού η κρέμα είναι το λίπος του γάλατος, το λάϊτ που κολλάει; Λάϊτ βούτυρο γάλακτος πρώτη φορά ακούω).

Η διαδικασία λέγεται: Φυσική αποκορύφωση του γάλατος.
- Την κορυφή που μαζεύουμε την υποβάλλουμε στην διαδικασία χτυπήματος όπως το γάλα.Από εδώ και μετά όλες οι διαδικασίες είναι ίδιες.Ανέφερα την μέθοδο αυτή σαν πιο εύκολη επειδή το χτύπημα γίνεται σε ποσότητα κορυφής που δεν ξεπερνά τα 500 γραμμάρια (απο 5 κιλά γάλα) και διαρκεί περίπου 45 λεπτά.
Επειδή μάλιστα το 12ωρο κατ' ελάχιστο που περιμένουμε μέχρι να μαζέψουμε την κορυφή, υπάρχει και σχετικό ξίνισμα, το βούτυρο γίνεται καλύτερο.Ακόμη καλύτερο θα γίνει αν αφήσουμε την κορυφή για 24 ώρες σε θερμοκρασία περίπου 12 βαθμών,επειδή έτσι "ωριμάζει".
- Το χτύπημα του γάλατος γίνεται στα τυροκομεία με μηχανές που ονομάζονται βουτυρομηχανές και υπάρχουν πολλοί τύποι και μεγέθη.
- Το μάζεμα της κορυφής γίνεται επίσης μηχανικά με τους κορυφολόγους.

Με την μέθοδο της φυσικής αποκορύφωσης η ποσότητα του βουτύρου που θα βγάλουμε θα είναι 15-20% μικρότερη επειδή όσο και να προσπαθήσουμε μια ποσότητα κορυφής (άρα βουτύρου) θα παραμείνει στο γάλα.

Το αποβουτυρωμένο γάλα, που λέγεται και βουτυρόγαλο, μπορεί:
α. Να καταναλωθεί ως αποβουτυρωμένο
β. Να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή άπαχων τυριών,γιαούρτης ή μυζήθρας (και ανθότυρου).
γ. Να παρασκευασθεί ξινόγαλο ή κεφίρι ή οτιδήποτε άλλο παρασκεύασμα απαιτεί άπαχο γάλα.Με εξαίρεση το ξινόγαλο και το κεφίρι που είναι καλύτερης ποιότητας όταν φτιάχνονται από άπαχο γάλα, για τα υπόλοιπα προϊόντα αποφασίστε μόνοι σας που θα τα κατατάξετε αφού πρώτα αναλογισθείτε τις βιομηχανικές μεθόδους αποβουτύρωσης που ούτε λίγες είναι αλλά ούτε γνωστές όλες.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ
Ίσως από την κορυφή με ένα μίξερ (όχι μπλέντερ) και όχι υπερβολικές στροφές να μπορεί να βγαίνει το βούτυρο.Δεν το ξέρω, δεν το έχω δοκιμάσει.Είναι όμως βέβαιο ότι για να πετύχει (αν πετύχει), στο μίξερ τα εξαρτήματα που θα χρησιμοποιηθούν για το χτύπημα, θα πρέπει να είναι σχετικά πλατιά, να έχουν δηλαδή μορφή που να προσεγγίζει την μορφή στενής σπάτουλας.

Διαβάστε ακόμη: Φτιάχνω φρέσκο τυρί

20 σχόλια :

Ξανθή είπε...

Τη διαδικασία αυτή την έχω κάνει πολλές φορές στην παιδική μου ηλικία στο χωριό ( ορεινό της Φθιώτιδας)και την κάδη αυτή τη λέγαμε "καράμπα", έχω μάλιστα και φωτογραφία με τη διαδικασία λίγο πριν αυτή η διαδικασία σταματήσει στο πατρικό μου σπίτι.
Το ξινόγαλα η μητέρα μου το "έκοβε" βράζοντας το και μετά το στράγγιζε σε τουλπάνι και αυτό που προέκυπτε το λέγαμε "βουστίνα". Με αυτό φτιάχναμε πίτες ή το τηγανίζαμε με αυγά.
Πολύ ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες σου γενικά.
Καλό βράδυ

kiki είπε...

Εντυπωσιακό το ποστ και η διαδικασία. Μου είχε κάνει εντύπωση αυτό το ξύλινο εργαλείο σε ένα μουσείο λαογραφικό που είχα επισκεφτεί εδώ.

Ανεστης Θ. Κετσετζιδης είπε...

Εδώ στα βόρεια το ξύλινο σκεύος το λέμε γιαούκι και το χτύπημα γιαούκισμα.
Καλό σας βράδυ.

Ανώνυμος είπε...

Μήπως ξέρετε και κανέναν τρόπο παστερίωσης του γάλακτος στο σπίτι;
Για μικρές ποσότητες δηλαδή.

Μήπως υπάρχει κάποια συσκευή παστερίωσης γάλακτος για το σπίτι, στην Ελληνική αγορά;

Γιώτης

Agnes είπε...

Ανώνυμε,ρίξε μια ματιά στην παρασκευή φέτας.Νομίζω εκεί γράφει κάτι για την παστερίωση ο Θεόδωρος.

Θεόδωρος είπε...

Γιώτη για την παστερίωση του γάλακτος θα βρεις στην ενότητα φτιάχνω φέτα και μυζήθρα.
Θα ήθελα να καλωσορίσω και τον Αντώνη που γράφει αρκετά για τα γαλακτοκομικά προϊόντα στο blog εδώ και καιρό. Αξίζει να ξαναδιαβάσετε το φτιάχνω φέτα και μυζήθρα, ιδιαίτερα τα σχόλια που έχουν γραφτεί από τον Αντώνη για τα τυριά.

ΑΝΤΩΝΗΣ είπε...

Φίλε Θόδωρε.
Η φωτογραφία από την "κάδη" με το "κοπάνι" εντυπωσιακή. Το βαρύ ξύλο στην άκρη με την αυλάκωση παίζει τον ρόλο του διάτρητου δίσκου. Οι διαφορές άραγε είναι θέμα περιοχής ή χρονολογίας ?
Το ραβδί με διάτρητο δίσκο υπάρχει και πρίν το 1900.
Μάθαμε και επί πλέον ονόματα της "κάδης".
Η Ξανθή απο Φθιώτιδα την είπε "καράμπα", ο Ανέστης από Βόρεια "γιαούκι" και ένα που έμαθα εγώ μάλλον Ηπειρώτκο "μποτίνα".
Πιστεύω οτι υπάρχουν και πολλά άλλα ονόματα στην Κρήτη και τα υπόλοιπα νησιά.
Η ιστοσελίδα σου πάντως πέρα από πληροφορίες, ξυπνάει και μνήμες.
Νά είσαι πάντα καλά.

ntinos είπε...

Στην Αργιθεα(ορεινα Ν Καρδιτσης το εργαλειο που εβγαινε το βουτυρο λογω σχηματος φανταζομαι το ονομαζουμε μπουτινελο και απο το βρασιμο του ξυνογαλου το προιον το λεμε κλωτσοτυρι(λογω των χτυπηματων που δεχτηκε).Μεγαλωσαμε με αυτα και αλλα τοπικα εδεσματα και μας λειπουν,των σουπερ μαρκετ τα προιοντα ειναι πολυ κατωτερα εκεινων.Εν τωμεταξυ τα χωρια μας ερημωσανε,και η επιστροφη δεν ειναι καθολου ευκολη ετσι που εγινε και με το συνταξιοδοτικο τωρα το πραγμα χειροτερεψε πολυ.Θα πεθανουμε στη φυλακη της ΑθηναςΝα εισθε ολοι καλα. Ευχαριστω για την φιλοξενεια της αναφορας ΝΤΙΝΟΣ

ntinos είπε...

Στην Αργιθεα(ορεινα Ν Καρδιτσης το εργαλειο που εβγαινε το βουτυρο λογω σχηματος φανταζομαι το ονομαζουμε μπουτινελο και απο το βρασιμο του ξυνογαλου το προιον το λεμε κλωτσοτυρι(λογω των χτυπηματων που δεχτηκε).Μεγαλωσαμε με αυτα και αλλα τοπικα εδεσματα και μας λειπουν,των σουπερ μαρκετ τα προιοντα ειναι πολυ κατωτερα εκεινων.Εν τωμεταξυ τα χωρια μας ερημωσανε,και η επιστροφη δεν ειναι καθολου ευκολη ετσι που εγινε και με το συνταξιοδοτικο τωρα το πραγμα χειροτερεψε πολυ.Θα πεθανουμε στη φυλακη της ΑθηναςΝα εισθε ολοι καλα. Ευχαριστω για την φιλοξενεια της αναφορας ΝΤΙΝΟΣ

Ανώνυμος είπε...

Κατ'αρχήν θα ήθελα να σας συγχαρώ για το πολύ χρήσιμο Blog σας!
Θα ήθελα να γνωρίζω από πού μπορώ να αγοράσω αυτό το δοχείο για την παρασκευή βουτύρου καθώς επίσης, αν γνωρίζετε περίπου το κόστος αγοράς του.
Ευχαριστώ πολύ!
Έφη.

Αντώνης είπε...

Έφη καλημέρα. Τέτοια δοχεία δεν νομίζω οτι φτάχνονται πιά. Mικρές πιθανότητες να βρείς σε κάποια αγορά στα ορεινά θέρετρα ή σε εμποροπανηγύρεις στην επαρχία. Άλλη δυνατότητα είναι να το παραγγείλεις σε παλιό μαραγκό αν ξέρει να στο φτιάξει.

Ανώνυμος είπε...

για να κανετε βουτυρο βαλτε το γαλα αβραστο να ξινισει για δυο η τρεις ημερες και μετα το χτυπατε με το εργαλειο που ανακατωνουν τα χρωματα τοποθετωντας το στο τρυπανι.αυτο δοκιμασα και ειχε επιτυχια χωρις ιδρωτα

Ανώνυμος είπε...

στην Βόρειο Ήπειρο αυτή την κάδη τη λέγαμε ''ντουμπέκι''

Ανώνυμος είπε...

...οι πόντιοι κάνουν το βούτυρο από το γιαούρτι:μαζεύουν το ''καιμάκι'' από το γιαούρτι,σε ένα δοχείο,(αφού συγκεντρώσουν αρκετό)καί στη συνέχεια ακολουθούν την προαναφερθείσα διαδικασία παρασκευής.Ο ξύλινος κάδος,που είναι 2 ειδών(ο κρεμαστός γιά μεγάλες ποσότητες ο ένας καί άλλος είναι ο αναφερθείς με το ξύλινο χτυπητήρι)καί ονομάζεται ξυλάγκ...

Ανώνυμος είπε...

το βουτυρο που βγαινει ειναι αλοιφομενο σαν το 'τυπου κερκυρας΄ η σαν το αλλο που βαζουν στα γλυκα και πωλειται σε βαζα;

Ανώνυμος είπε...

Το βουτυρο ειναι "τυπου Κερκυρας". Το αλλο ειναι επεξεργασμενο, και το κανουν για να διατηρηθει περισσοτερο καιρο.
Την Καλησπερα μου και Ευχες στην Ξανθη απο την Ορεινη Φθιωτιδα με την καραμπα και τη βουστινα. Α ρε Ξανθη, τι μου θυμισες!!!
Θελω να προσθεσω οτι εκτος απο τηγανιτη με αυγα, τα καλοκαιρια την ριχναμε σε παγωμενο νερο πηγης στα βουνα της πατριδας μας, με κομματια ζυμωτου ψωμιου στη γαστρα το λεγομενο βουστινογαλο και καναμε ενα πρωτης ταξεως κολατσιο...

Σεβαστός είπε...

Αυτό που κάνω εγώ από τότε που άρχισα να αγοράζω αγελαδινό γάλα από παραγωγό , είναι το εξής:
Κάθε φορά που το βράζω και αφού κρυώσει μαζέυω την κρούστα (πέτσα) που σχηματίζεται και την βάζω σε ένα δοχείο στην κατάψυξη.
Αφού λοιπόν μετά από κάποιες μέρες μαζευτεί μια ικανοποιητική ποσότητα την ξεπαγώνω.
Όταν λοιπόν έχω το υλικό μου αυτό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος το βάζω σε ένα σχετικά βαθύ μπωλ και προσθέτω χλιαρό νερό περίπου 2 φορές τον όγκο του. Έπειτα το χτυπώ στο μιξερ για ένα 10λεπτο περίπου μέχρι να ομογενοποιηθεί. Ξέρω πότε να σταματήσω βλέποντας ότι στα εξαρτήματα του μίξερ δεν μαζεύονται κομμάτια από τις πέτσες.
Στη συνέχεια προσθέτω ανάλογη ποσότητα κρύου νερού , ίσως και μερικά παγάκια ώστε το μίγμα να κρυώσει αρκετά. Συνεχίζω το χτύπημα με το μίξερ ( ή ακόμη καλύτερα το αντικαθιστώ με το "μπαστούνι" από multi) φροντίζοντας όμως να το χτυπάω επιφανειακά δημιουργώντας αφρό. Κάθε λίγο σταματώ και μαζεύω το αφρό με ένα κουτάλι. Αυτός ο αφρός είναι βουτυράκι το οποίο με τον ίδιο τρόπο που αναφέρθηκε παραπάνω καθαρίζεται από το νερό και το γάλα που ίσως έχει εγκλωβίσει. Συνεχίζω την ίδια διαδικασία μέχρι να μην δημιουργείτε πλέον αφρός που να "στέκεται".
Παρατηρήσεις:
Προτείνω το σκέυος σας να είναι αρκετά βαθύ γιατί στη δεύτερη ιδίως φάση της διαδικασίας που χτυπάμε επιφανειακά μπορεί να λερώσουμε τα πάντα γύρω μας (η χρήση του "μπαστουνιού" είναι πολύ πιο καθαρή και γρήγορη αν την πετύχετε).
Η τελική ποσότητα βουτύρου που θα πάρετε είναι περίπου τα 2/3 του αρχικού υλικού.
Το έχω δοκιμάσει και με κατσικίσιο γάλα και είναι το ίδιο αποδοτικό (και ίσως πιο νόστιμο βούτυρο).
Καλή επιτυχία

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΣΑΣ.ΕΓΩ ΕΧΩ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΖΩΑ(ΠΡΟΒΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΣΙΚΕΣ) ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΣΤΕΡΙΩΣΗ.Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩ ΒΟΥΤΥΡΟ ΑΠΟ ΚΑΤΣΙΚΙΣΙΟ ΓΑΛΑ ΜΟΝΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ:ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΓΑΛΑ ΣΕ ΤΑΠΕΡ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟ ΥΨΟΣ ΣΟΥΡΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΒΡΑΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΜΕ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ.ΜΕΤΑ ΑΠΟ 24 ΩΡΕΣ ΜΑΖΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΛΥ ΨΙΛΟ ΣΟΥΡΩΤΗΡΙ ΤΗΝ ΚΡΕΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ.ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΕΜΑ ΣΤΟ ΜΙΞΕΡ ΚΑΙ ΤΗ ΧΤΥΠΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΣΥΡΜΑ ΣΕ ΜΕΤΡΙΑ ΤΑΧΥΤΗΤΑ.ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΜΕ ΕΦΤΑ ΛΕΠΤΑ (ΑΝΑΛΟΓΑ ΤΗΝ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΣΟΤΗΤΑ)ΤΟ ΜΙΓΜΑ ΘΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΚΟΒΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΒΓΑΛΕΙ ΕΝΑ ΛΕΥΚΟ ΥΓΡΟ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΥΡΟΓΑΛΟ.ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΟ ΜΙΞΕΡ ΚΑΙ ΑΦΑΙΡΟΥΜΕ ΤΟ ΥΓΡΟ.ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΞΑΝΑΒΑΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΙΞΕΡ ΤΟ ΜΙΓΜΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΥΓΡΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΦΑΙΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ.ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΙΓΜΑ ΕΧΕΙ ΣΠΙΡΩΤΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΕΙΑ ΥΦΗ.ΑΦΟΥ ΑΦΑΙΡΕΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΥΓΡΟ ΞΑΝΑΧΤΥΜΑΜΕ ΤΟ ΒΟΥΤΥΡΟ ΣΤΟ ΜΙΞΕΡ ΜΕ ΤΟ ΣΥΡΜΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΙΑ ΛΕΙΑ ΥΦΗ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΣΤΡΑΓΓΙΣΤΟ ΓΙΑΟΥΡΤΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΥΦΗ.ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΟΥΤΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ .ΤΟ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΜΕ ΣΕ ΑΝΟΞΕΙΔΩΤΑ ΚΑΛΟΥΠΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΨΥΚΤΗ.ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΝΕΡΟ.ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΛΑΚΩΣΕΙ ΠΡΙΝ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΤΕ.ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΠΩΣ ΦΤΙΑΧΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΙΚΟ ΒΟΥΤΥΡΟ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΕΚΤΟΣ ΨΥΓΕΙΟΥ.

Iλντα Κωστομοιρη είπε...

επιδει τα τελευταια 6 χρονια φτιαχνω τυρι,φετα,μυζηθρα,βουτυρο και λοιπα....βρηκα εναν ευκολο τροπο για να παρω το βουτυρο.Φτανω το γαλα σε θερμοκρασια παστεριωσεις δ.λ.δ 80 βαθμους και το αφηνω να κρυωσει{βαζω την κατσαρολα μεσα στο νεροχυτι με νερο για πιο γριγορα}.Σε μιση με μια ωρα εχει κρυωσει και το βαζω στο ψυγειο.Τ`αφηνω ολη την νυχτα και το πρωι περνω την πετσα που αφαιρειτε πολυ ευκολα μιας και εχει γινει σκληρη και παχια.Υστερα την βαζω στο μπλεντερ μαζι με παγωμενο νερο{αν χρειαστει ξανα ριχνω νερο κατα το χτυπημα}.το βουτυρο ανεβενει πανω,το μαζευω,το βαζω σε ενα μπολ η κατσαρολα{εγω χρησημοποιω κατσαρολα διωτι θα μου χρειαστει στην πωρεια}και ζυμωνω ριχνωντας παγωμενο νερο αδειαζοντας 2-3 φορες μεχρι να βγει το νερο σχεδον καθαρο.μετα βαζω το βουτυρο σε κατσαρολα{αν ειχα χρησημοποιησει μπολ}και βαζω στην φωτια.αποσυρω οταν πλεον θα εχουν σωθει τα νερα και μεινει μονο το βουτυρο.αδειαζω σε γιαλες,κλεινω καλα το καπακι και αναποδογυριζω.Αφηνω ετσι μεχρι να κρυωσει και το βουτυρο διατηρητε εως 2χρονια{μεχρι τοσο το`χω δοκιμασει..μπορει ομως και παραπανω}ακομα και εκτος ψυγειου χωρις να παθει το παραμικρο.ειναι πολυ απλη η διαδικασια.....συστηνω αναπιφυλακτα να το δοκιμασετε,καλη επιτυχια!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Γεια σας και απο εμενα επειδη προσφατα μολις την πρασμενη εβδομαδα αρχισα να προμηθευομαι φρεσκο γαλα αγελαδας απο τον γειτονα μου(10κιλα/εβδομαδα) και επειδη εχουμε θεματα χολυστερινης στην οικογενεια ,αν ακολουθησω τον τροπο που αναφερει η κυρια ιλντα παραπανω ,το γαλα που μενει κατω απο την κρεμα της επιφανειας ειναι αποβουτυρωμενο και εχω γαλα χαμηλων λιπαρων και μπορω να φτιαξω μα αυτο και γιαουρτι χαμηλων λιπαρων. Σας παρακαλω πολυ αν μπορει καποιος ας μου απαντησει η αν γνωρζει αλλο τροπο αποβοτυρωσης χωρις το γαλα να γινεται ξινογαλο, ειναι πολυ σημαντικο για την διατροφη της οικογενειας μου. Με πολυ εκτιμηση για το εργο που παραγεται Μαρια