Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

Μαζεύω-συντηρώ κληματόφυλλα

Μαζεύω-συντηρώ κληματόφυλλα

Σας αρέσουν οι ντολμάδες με αμπελόφυλλα; Φαντάζομαι ναι. Με κιμά ή γιαλαντζί δεν έχει σημασία, αρκεί να υπάρχουν τα φύλλα, που όμως η συγκομιδή τους γίνεται σε περιορισμένα εποχικά και χρονικά διαστήματα και συνδυάζεται με το κορφολόγημα και βλαστολόγημα των κλημάτων.
Για τον λόγο αυτό αναπτύχθηκαν διάφορες μέθοδοι συντήρησής τους οικιακές ή εμπορικές. Θα σας μεταφέρω εδώ μια μέθοδο πανεύκολη, όπως μου την είπαν και την εφαρμόζω για περισσότερα από 10 χρόνια, με απόλυτη επιτυχία. Το ίδιο και όσοι τους την είπα. Ίσως κάποιοι(ες) αναγνώστες(τριες) την γνωρίζουν, αλλά είναι μια ευκαιρία για όλους όσοι την διαβάσουν.

Λοιπόν:
- Μαζεύουμε τα φύλλα και τα χωρίζουμε σε ομάδες έτσι ώστε κάθε ομάδα να έχει τόσα, όσα χρησιμοποιούμε για ένα μαγείρεμα.
- Έχουμε φροντίσει να διαθέτουμε πλαστικά μπουκάλια του νερού, μισού,ενός ή ενάμισυ λίτρου τα οποία έχουμε πλύνει και στεγνώσει τελείως.
- Τυλίγουμε ανά3,4, 5 ή και περισσότερα τα φύλλα σε ρολό, έτσι ώστε να χωράνε στο στόμιο του μπουκαλιού, και τα ρίχνουμε μέσα. Χρησιμοποιούμε βέβαια μέγεθος μπουκαλιού τέτοιο που να χωράει μια από τις ομάδες που ξεχωρίσαμε. Τα φύλλα τα «σπρώχνουμε» με ένα ξύλινο ή πλαστικό ραβδάκι έτσι ώστε ελαφρά συμπιεσμένα να περιορίζεται ο χώρος που «πιάνουν». Πρέπει δηλαδή να χρησιμοποιείται τέτοιο μέγεθος μπουκαλιού, στο οποίο να χωράνε όσα θέλουμε για ένα μαγείρεμα αλλά ταυτόχρονα ο κενός χώρος να μην είναι τεράστιος.
- Αφού βάλουμε όσα φύλλα θέλουμε, βιδώνουμε γερά το καπάκι ή ακόμη μετά το βίδωμα προσθέτουμε ένα κομμάτι μονωτικής ταινίας ή σελοτέϊπ στον αρμό.
- Με τον ίδιο τρόπο γεμίζουμε όσα μπουκάλια έχουμε προγραμματίσει.
- Τα μπουκάλια στη συνέχεια τα τοποθετούμε σε ένα ντουλάπι στην κουζίνα ή στο υπόγειο αν διαθέτουμε ή ακόμη και σε ένα κοινό ράφι οπουδήποτε μέσα ή έξω από το σπίτι, αρκεί να μη το «βλέπει» ο ήλιος, ούτε να υπάρχει δυνατό φως. Αυτό είναι όλο. Όποτε θελήσουμε, «ανοίγουμε» κόβοντας ένα μπουκάλι. Τα φύλλα είναι ολόφρεσκα σαν να τα μαζέψαμε εκείνη την στιγμή και έτσι ακριβώς τα μεταχειριζόμαστε στο μαγείρεμα ακολουθώντας την όποια «συνταγή» εφαρμόζουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ
- Όταν κάνουμε τις εργασίες «εμφιάλωσης», εκτός από τα μπουκάλια θα πρέπει και τα φύλλα να είναι στεγνά. Άρα δεν τα μαζεύουμε μετά από βροχή και βεβαίως δεν τα πλένουμε. Το πλύσιμο και ο καθαρισμός γίνεται πριν το μαγείρεμα.
- Όταν «ανοίξουμε» ένα μπουκάλι να θυμάστε ότι έστω και αν περισσέψουν φύλλα, δεν αποθηκεύονται εκ νέου. Γι’αυτό είπα και στην αρχή ότι «εμφιαλώνουμε» τόσα όσα χρειαζόμαστε κάθε φορά να μαγειρέψουμε. Αν τώρα από κακό υπολογισμό μας περισσέψουν, τα συντηρούμε με μια από τις άλλες μεθόδους. Σε απλά ντουλάπια μέσα ή έξω από το σπίτι, χωρίς να τα «χτυπάει» ήλιος, έχω διατηρήσει φύλλα με την μέθοδο αυτή πολύ συχνά για 2 χρόνια. Ίσως να διατηρούνται και περισσότερο αλλά δεν το έχω διαπιστώσει επειδή ποτέ δεν μου περίσσεψαν. Σε υπόγειο όμως που «ξέχασα» ένα μπουκάλι για τέσσερα (ναι 4) χρόνια, ήταν άθικτα και βέβαια «αξιοποιήθηκαν» κατάλληλα!

Δεν είμαι ειδικός, πιστεύω όμως ότι:
- Tα φύλλα «ζωντανά» ακόμη όταν αποθηκεύονται, απουσία φωτός αναπνέουν καταναλώνοντας το οξυγόνο που υπάρχει, όπως όλα τα φυτά την νύχτα. (Τα φυτά την ημέρα με την διαδικασία της φωτοσύνθεσης, παράγουν οξυγόνο δεσμεύοντας το διοξείδιο του άνθρακα, γι’αυτό και η παραμονή σε χώρους πρασίνου την ημέρα είναι υγιεινότατη συνήθεια. Την νύχτα όμως που «κοιμούνται» αντίστροφα παράγουν διοξείδιο και καταναλώνουν οξυγόνο. Ως εκ τούτου η διανυκτέρευση σε τελείως σκοτεινό δάσος δεν είναι και ότι καλύτερο). Άρα λοιπόν με ελάχιστο οξυγόνο στο μπουκάλι, τα φύλλα «πεθαίνουν» από ασφυξία.
- Με τα καπάκια ερμητικά κλεισμένα, δεν αποβάλλουν την υγρασία τους παραμένοντας έτσι σαν φρέσκα. Η απουσία εξ άλλου οξυγόνου δεν επιτρέπει τις διαδικασίες αποσύνθεσης. Επαναλαμβάνω ότι δεν είμαι ειδικός, όμως η σκέψη μου αυτή την ερμηνεία δίνει.

Με αφορμή όμως αυτή την ερμηνεία ας τολμήσω να προχωρήσω πιο κάτω:
- Με το βλαστολόγημα και το κορφολόγημα στα κλήματα, συγκεντρώνεται ένας μεγάλος αριθμός από φύλλα, από τα οποία διαλέγουμε αυτά που χρειαζόμαστε.. Μένουν έτσι πολλά που λόγω μεγέθους ή σκληρότητας είναι ακατάλληλα
- Αν λοιπόν κλείσουμε αεροστεγώς σε βάζα, ας πούμε αρακά καθαρισμένο ή φασολάκια ακέραια ή δεν ξέρω τι άλλο και γεμίσουμε το βάζο με τα ακατάλληλα για μαγείρεμα κληματόφυλλα, μήπως επιτυγχάνεται έτσι διατήρηση των νωπών αυτών προϊόντων, χωρίς κατάψυξη ή κονσερβοποίηση ή θερμική επεξεργασία; Μήπως δηλαδή η αεροστεγής συσκευασία και η απουσία οξυγόνου το οποίο θα καταναλώσουν τα φύλλα, δίνει μια τελείως οικολογική και ανέξοδη διατήρηση νωπών προϊόντων και αν ναι σε ποια προϊόντα θα μπορούσε να εφαρμοσθεί;

Δεν ξέρω αν ο προβληματισμός αυτός στέκει ή είναι τελείως λανθασμένος ή ενδεχόμενα προκαλεί και ειρωνικά σχόλια. Σκοπεύω πάντως φέτος να πειραματιστώ μια και οι διαδικασίες βλαστολογήματος και κορφολογήματος στις κληματαριές μου, μου δίνουν μεγάλες ποσότητες ακατάλληλων για μαγείρεμα φύλλων. Σε κάθε περίπτωση θα σας ενημερώσω για το αποτέλεσμα, ανεξαρτήτως επιτυχίας ή αποτυχίας.

Διαβάστε ακόμη:Το αμπέλι και η καλλιέργειά του

13 σχόλια :

Ξανθή είπε...

Καλημέρα Αντώνη και καλή Μεγαλοβδομάδα.
Πέρσι μάζεψα σε φιλικό αμπέλι πολλά φύλλα κι έχω σχετική ανάρτηση για το θέμα.
Η εμπειρία από τους πειραματισμούς έδειξε ότι καλύτερα από όλα κράτησαν αυτά που είχα συσκευάσει σε σακουλάκια εν κενώ σε ειδικό βέβαια μηχάνημα.
Ο τρόπος που δίνεις καλός αλλά όχι για την Αθήνα που έχει πολύ ζέστη.
Τώρα για τους πειραματισμούς που σκέπτεσαι δεν νομίζω να μπορούν να διατηρηθούν τα φασολάκια κι ο αρακάς χωρίς κάποια επεξεργασία δηλαδή κονσερβοποίηση π.χ.
Αν κάνεις κάτι και πετύχει πολύ θα ήθελα να το μάθω.
Καλό Πάσχα!!!!

ΑΝΤΩΝΗΣ είπε...

Καλημέρα Ξανθή. Και απο εμένα ευχές για σένα και την οικογένειά σου.
Ευχαριστώ για το άμεσο σχόλιό σου και απαντώ:
-Μετέφερα στην ιστοσελίδα την μέθοδο όπως μου την είπαν και την εφαρμόζω περισσότερο από 10 χρόνια.
-Μένω και εργάζομαι(δυστυχώς) στην Αθήνα και η αποθήκευση-συντήρηση γίνεται σε απλά ντουλάπια κουζίνας (2 χρόνια) και σπάνια σε υπόγειο χώρο,όπου "ξέχασα" ένα μπουκάλι για 4 χρόνια.
-Φίλοι μου που μένουν επίσης
στην Αθήνα και τους είπα την μέθοδο,τοποθετούν τα μπουκάλια σε ντουλάπια στην κουζίνα τους και μάλιστα ένας σε ντουλάπι στο μπαλκόνι του. Βασική λεπτομέρεια: Το ντουλάπι δεν το "βλέπει" ο ήλιος.
-Μηχάνημα να δημιουργεί κενό αέρος δεν έχω, όμως αν η σκέψη μου για την απορόφηση του οξυγόνου είναι σωστή, τότε πρακτικά έχω κενό αέρος. Διαφημίσεις αν θυμάσαι μιλάνε για συσκευασίες τροφίμων σε κενό οξυγόνου. Αποφεύγεται έτσι το τάγγισμα λιπαρών αλλά και απαλείφονται οι συνθήκες σήψης.
-Δεν έχω καμιά απόδειξη για την εφαρμογή της μεθόδου στην διαδικασία συντήρησης και άλλων νωπών προϊόντων μαζί με κληματόφυλλα,απλή σκέψη είναι.
Οι κληματαριές μου είναι στο πατρικό μου στην Βοιωτία και τα φύλλα που μου περισσεύουν όπως είπα είναι πολύ μεγάλη ποσότητα.(Όπως και τα κλήματα από το κλάδεμα για τον οβελία!). Το μόνο δηλαδή που κινδυνεύω να χάσω είναι π.χ. 2 κιλά αρακάς.
Νομίζω οτι αξίζει να πειραματισθώ.

Και πάλι καλό Πάσχα. Σίγουρα ως Ρουμελιώτισα δεν χρειάζεσαι ιδιαίτερες ευχές για καλόψητο και καλοφάγωτο αρνί, κοκορέτσι ή σπληνάντερο. Από ΦΙΛΟΥΣ εξ άλλου πάντα βρίσκεις σπλήνες και ασε τις τρελές αγελάδες για τους ξενέρωτους και "ανειδίκευτους".
Σίγουρα συμφωνείς.

Ξανθή είπε...

Αντώνη πολύ θα ήθελα να φτιάξω σπληνάντερο, έχω να φάω από τότε που είχαμε το μαγαζί στο χωριό και φτιάχναμε με τον Πατέρα!!
Ο χασάπης μου εδώ δυστυχώς δεν έχει τα απαραίτητα πρέπει να ταξιδευτώ αλλά άλλες υποχρεώσεις δυστυχώς δεν το επιτρέπουν.
Όσο για τα φύλλα κοντεύει ο καιρός τους εγώ μαζεύω σε αμπέλι στην Κορινθία όπου μια φορά το μήνα περίπου επισκεπτόμαστε φίλους.
Θα πειραματιστώ πάλι με τα μπουκάλια.
Και πάλι Καλό Πάσχα!!!

zoyzoy είπε...

Τέλειο!Θα το δοκιμάσω πάντα λυπόμουν που δεν μπορούσα να διατηρήσω τ'αμέτρητα φύλλα απ'τις κληματαριές μου και να'τα'χω ακέραια άλλη εποχή για τα λατρεμένα ντολμαδάκια.
Ελπίζω να διατηρηθούν θα το δοκιμάσω στο μέλλον και θα σ'ενημερώσω.
Σημειωτέον έχει πολλή υγρασία το νησί ελπίζω να μην επηρεάσει!

Καλή Μεγαλοβδομάδα να'χουμε!!

kiki είπε...

Έχω διαβάσει γι΄αυτή τη μέθοδο και φέτος σκέφτομαι να την κάνω κι εγώ. Για τν πολλή ζέστημ ,ερικοί τα φυλάνε στο ψυγείο, αλλά αφού λες ότι δεν σου έχουν χαλάσει, δεν υπάρχει λόγος. Για τον αρακά, φοβάμαι πώς δεν θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα, επειδή έχει άλλη σύσταση. Μια δοκιμή θα μας πείσει όμως!

Αντώνης είπε...

Καλημέρα φίλοι.
Χθές 3-5-2010 έγινε η πρώτη (από τις συνήθως τρείς ετησίως),
"εμφιάλωση" κληματόφυλλων.
Όπως είχα προγραμματίσει, έκανα και το "πείραμα" με αρακά και φασολάκια.
Έβαλα λοιπόν σε δύο πλαστικά πεντόλιτρα του νερού από ένα κιλό αρακά με ολόκληρους τους λοβούς και σε άλλα δύο από ένα κιλό φασολάκια. Πρόσεξα βέβαια να μήν υπάρχουν μεταξύ τους σπασμένα ή "ζουληγμένα".
Γέμισα τα πεντόλιτρα με τα κληματόφυλλα που άλλοτε πετούσα ως ακατάλληλα, βίδωσα τα καπάκια προσθέτοντας μία βόλτα μονωτική ταινία και τα τοποθέτησα σέ ένα ράφι σε ημιϋπόγειο. Το προτίμησα σαν αρχή από τα ντουλάπια κουζίνας που έβαλα τα κληματόφυλλα.
Θα είναι υπό συνεχή παρακολούθηση και θα σας ενημερώνω για την πορεία ανά μήνα.
Ελπίζω δηλαδή να αξίζει η ενημέρωση. Οψόμεθα....

zoyzoy είπε...

Το επιχείρησα σε μπουκάλι νερού με κληματόφυλλα και παρατήρησα ότι αλλάζουν χρώμα τα φύλλα.Ελπίζω να διατηρηθούν ανέπαφα!

ΑΝΤΩΝΗΣ είπε...

zoyzoy καλημέρα (όσο καλή μπορεί να είναι με τέτοια γεγονότα).
Θυμίζω:
-Το μπουκάλι στεγνό.
-Τα φύλλα το ίδιο.
-Αεροστεγές κλείσιμο.
-Τοποθέτηση σε ντουλάπι που δεν το
βλέπει ο ήλιος.
Αυτές είναι οι "αναγκαίες και ικανές συνθήκες" για να συντηρηθούν τα κληματόφυλλα.
Έχεις δίκιο, το χρώμα τους πράγματι αλλάζει και γίνεται πιό πρασινοκίτρινο.
Δεν το ανέφερα, επειδή βλέποντάς το τόσα χρόνια, είναι για μένα κάτι φυσιολογικό άρα δεν μου προκαλεί καμία αίσθηση.
Ζητώ συγγνώμη για την πιθανή ανησυχία που προκάλεσα σε σένα ή και σε άλλους και ελπίζω η γρήγορη απάντησή μου να σας καθησυχάσει.
Ευχαριστώ που επεκοινώνησες και μου έδωσες την ευκαιρία να συμπληρώσω την πληροφορία.

BloG-_o_-SatIRuS είπε...

Ωραίος Αντώνη!!
Αυτός είναι ο τρόπος που ξέρω και εγώ. Αλλά δεν εφαρμόζεται γιατί τα φύλλα μας ποτέ δεν είναι αρκετά για φύλαξη!!!
Τα τρώμε φρέσκα!
Καλημέρα.

ΑΝΤΩΝΗΣ είπε...

Γειά σας φίλοι.
Ο πειραματισμός να διατηρήσω φασολάκια ή αρακά μαζί με κληματόφυλλα,θυμόσαστε που τα λέγαμε, κατέληξε σε αποτυχία.
Κάποια "πράγματα" που είδα όμως δεν με έπεισαν οτι δεν γίνεται.
Αλλωστε από γενετική ιδιοσυγκρασία, δεν κάνω πίσω και θα επαναλάβω την επόμενη χρονιά, με μικροβελτιώσεις.
Σε κάθε περίπτωση ό,τι καταφέρω θα το διαβάσετε από εδώ.
Να περνάτε καλά.
Φίλε οικοδεσπότη Θόδωρε εκεί που βρίσκεσαι για ολιγοήμερες διακοπές, υπάρχουν πολύ ωραία συνεταιριστκά κρασιά και κόκκινα και λευκά.
Θυμίσου: Συνεταιριστικά.

ArtCreators είπε...

Χρησιμοποιώ μια άλλη μέθοδο με επιτυχία για τα κληματόφυλλα.
Παίρνουμε βάζα κονσερβοποίησης (τα γνωστά που βάζουμε τις μαρμελάδες)
Υπολογίζουμε πόσα φύλλα χρειαζόμαστε για κάθε φορά που θα μαγειρέψουμε, τα τυλίγουμε ανά 20 ή 30 και τα βάζουμε στα βάζα.Καλή επιλογή τα βάζα που γράφουν από κάτω 720 ή 730 ml περίπου. Αυτά παίρνουν 50 έως 60 φύλλα. Βάζουμε μέσα μισό κουταλάκι του γλυκού ξυνό (λεμόντουζου) και στην άκρη του κουταλιού αλάτι. Γεμίζουμε τα βάζα με βραστό νερό έως επάνω και κλείνουμε τα καπάκια.(το νερό κοκκινίζει λίγο).Ταυτόχρονα έχουμε σε μια μεγάλη κατσαρόλα νερό που βράζει περίπου 2 με 3 δάχτυλα. Γυρίζουμε τα κλειστά βάζα ανάποδα μέσα στην κατσαρόλα και τα αφήνουμε να βράσουν 3 λεπτά και τραβάμε την κατσαρόλα από το μάτι. Τα αφήνουμε εκεί μέχρι να κρυώσουν τελείως. Τα αποθηκεύουμε σε ντουλάπι.

Ανώνυμος είπε...

Γεια σε όλους,
εμείς πάλι στο σπίτι μας τα μαζεύαμε, ίσα που τα ζεματίζαμε, τα αφήναμε να στραγγίσουν 1 νύχτα (που λέει ο λόγος) και μετά σε σακουλάκια στην κατάψυξη.
Όμως, θα πειραματιστούμε φέτος και με τα μπουκάλια, γιατί αν μείνεις χωρίς ηλεκτρικό, πάνε και τα ντολμαδάκια...
Καλό μαγείρεμα σε όλους μας!!!

Leonidas είπε...

δοκιμασα την συνταγή με τα μπουκαλια, δύο χρόνια τώρα, είναι τέλεια και η ποιο σωστή ,εδώ που μένω (Γαλλία) έχουμε πολλά κλίματα αλλά προτιμώ τα άγρια γιατί δεν ραντίζονται και τα φύλλα είναι ποιο μαλακά ,ευχαριστώ και σας συνχαιρω για το ωραίο Βλοgg σας .