Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

Η καταγωγή και η ιστορία του Ελληνικού ιχνηλάτη

Ελληνικός ιχνηλάτης

Ο Ελληνικός Ιχνηλάτης κατάγεται από τους καταδιωκτικούς σκύλους (ιχνηλάτες λαγωοθήρες) της εποχής του Ξενοφώντα. Στην Αρχαία Ελλάδα καλλιεργούσαν διάφορες γνήσιες κυνηγετικές φυλές απο τις οποίες οι κυριότερες ήταν στη Λακωνία, Αργολίδα, Κρήτη και γενικά στη Νότια Ελλάδα. Οι αρχαίοι λαγωνικοί ονομάζονταν λακωνικοί (από τον τόπο της προέλευσης τους, την Λακωνία). Η λέξη λαγωνικός προέρχεται απο τη λέξη λακωνικός και όχι απο τη λέξη λαγωός όπως φαίνεται εκ πρώτης όψεως.

Οι σκύλοι που κυνηγούν το λαγό ονομάζονταν και ονομάζονται λαγωοθήρες κοινώς λαγόσκυλα. Πρόκειται για μια μικρή παραφθορά της λέξης λακωνικός που έγινε λαγωνικός.

Στην Αρχαία Ελλάδα οι λαγωνικοί χρησιμοποιούνταν ευρέως στο κυνήγι του χοντρού θηράματος (ελαφιού, αγριόχοιρου, ζαρκαδιού) και όχι σπάνια στο κυνήγι του μικρού τριχωτού θηράματος (λαγού). Τους καλύτερους λαγωνικούς τους χρησιμοποιούσαν και στον πόλεμο, τους οποίους εκγύμναζαν (όπως τους μολοσσούς) να μάχονται σε λόχους. Ήσαν και αγγελιοφόροι. Χρησιμοποιήθηκαν (όπως και σήμερα οι λαγωνίκες-λεβριέ) και ως σκυλιά συντροφιάς. Οι πλούσιες Αθηναίες είχαν τη συνήθεια να συντροφεύονται στο σπίτι και να συνοδεύονται στον περίπατό τους γενικά από τέτοια σκυλιά.
Οι αναπαραστάσεις των αρχαιοελληνικών τοιχογραφιών, αγγείων, νομισμάτων κ.λ.π., μας βεβαιώνουν ότι ο λαγωνικός υπήρξε από μακρότατη εποχή στη χώρα μας. Τον βλέπουμε να συνοδεύει τον κυνηγό, τον πολεμιστή, τον κωμωδό, τη μεγάλη κυρία, τις βακχίδες, αλλά ιδιαίτερα, ως αχώριστος σύντροφος την θεά του κυνηγιου Άρτεμις. Ήταν καθιερωμένος ακόμη ως σύμβολο λατρείας, που ο αρχαίοι Έλληνες είχαν για το σκύλο.

Ο Λαγωνικός αναφέρεται στην ελληνική μυθολογία ως ουράνιος αστερισμός (Σείριος). Περίφημος έγινε ο ταχύτατος Λαγωνικός Κέφαλος για το μεγάλο αριθμό φονευθέντων θηραμάτων.

Ελληνικός ιχνηλάτης

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΛΑΓΩΝΙΚΩΝ

Η λαγωνική γενικά φυλή κατά την επικρατέστερη γνώμη είναι η πρώτη φυλή σκύλου σε όλο τον κόσμο. Κυνηγός υπήρξε ο πρωτόγονος άνθρωπος, λαγωνικός ο σκύλος του. Και θα πρέπει να ήταν έτσι, διότι ο λαγωνικός ταχύτατος όπως ήταν ανάγκαζε το καταδιωκόμενο θήραμα να περάσει μπροστά από τον αναμένοντα σε κάποιο θάμνο με το ρόπαλο στο χέρι κυνηγό ή κατόρθωνε να το κουράσει και να πέσει οπότε κατέφθανε ο κυνηγός για να το σκοτώσει.

Οι Ελληνικοί λαγωνικοί κατάγονται από τον αρχαίο σκύλο Δρόμωνα της Αιγύπτου, γενάρχη των μεσογειακών λαγωνικών φυλών, ο οποίος προερχόταν από τον άγριο Αβησσυνό σκύλο Σείμιο κ. Καμπερού (Κάνις σιμενσίς) ή από τον Ασσύριο Δρόμωνα που ήσαν μακρότατοι απόγονοι του Ενδιάμεσου Κυνός (Κάνις φαμιλιάρις ιντερμέντιους, γιου του Tomarctus του πρώτου σκυλιού επί της γης, κοντόσωμου, που έμοιαζε περισσότερο με ύαινα (μιλάμε για εποχή πριν από εκατομμύρια χρόνια!).

Από τη 2η προ Χριστού χιλιετία, ίσως και προγενέστερα, δηλαδή πριν από το 4.000 περίπου χρόνια, οι Κρήτες και αργότερα οι Φοίνικες, με τα διάφορα εμπορεύματά τους έφερναν για εμπορία από την Αίγυπτο, κυρίως από την πεδιάδα του Νείλου και την εγγύς Ανατολή, λαγωνικούς σκύλους στην Ελλάδα. Αυτός ο αρχέγονος τύπος λαγωνικού προσαρμόστηκε με τον καιρό, στο κλίμα και το έδαφος της Ελλάδας και βελτιώθηκε με τη σταθερή καλλιέργεια των ελλήνων. Οι αρχικοί αυτοί τύποι αναπαρίστανται σε τοιχογραφίες των ανακτόρων της Τίρυνθας, όπως "ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΓΙΑ ΚΥΝΗΓΙ", "ΚΥΝΗΓΙ ΑΓΡΙΟΧΟΙΡΟΥ" που έγιναν πριν από 3500 χρόνια!
Απ'αυτούς τους λαγωνικούς τύπους προήλθαν οι καταδιωκτικοί σκύλοι ή ιχνηλατες ή λαγωοθήρες της εποχής του Ξενοφώντα. Για την εξέλιξή τους αυτή πέρασαν τότε χίλια και πλέον χρόνια. Από τους ιχνηλάτες αυτούς κατάγεται ο ελληνικός ιχνηλάτης.

Ο Ξενοφών (που έζησε από το 430 έως το 354 π.χ.) εκτός από ιστορικός φιλόσοφος και στρατηγός, ήταν και κυνηγός και ο πρώτος κυνολόγος στον κόσμο. Στον περίφημο "κυνηγετικό" του δίνει στους κυνηγούς και κυνοτρόφους της εποχής, πλείστες συμβουλές, από τις οποίες πολλές ισχύουν και σήμερα.
Γράφει π.χ. για τα καλά λαγόσκυλα "... πρέπει να έχουν δάκτυλα συμμαζεμένα τα μπροστινά σκέλη ευθυτενή και ισχυρά, τα πισινά μυώδη, κεφάλι και λαιμό ισχνούς κ.λ.π." . Αν συγκρίνουμε αυτά με τα αντίστοιχα που αναφέρει το στάνταρ του σημερινού ιχνηλάτη μας (βραχίων ρωμαλέος, αντιβράχιον ευθυτενές, ισχυρό, δάκτυλα ισχυρά καλά ενωμένα, μηρός μυώδης, ισχυρός, κνήμη ισχυρά κ.λ.π.),θα διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει διαφορά.
Ο ίδιος συμβουλεύει να γίνεται το ζευγάρωμα των σκυλιών το χειμώνα (για να γεννηθούν τα σκυλάκια την ωραιότερη εποχή την άνοιξη) και το θηλυκό να
οδηγείται στο αρσενικό στο τέλος του οργασμού (γιατί τότε επέρχεται η ωορρηξία και θα είναι δυνατή η γονιμοποίηση) κ.λ.π.

Τα καταδιωκτικά σκυλιά της εποχής του Ξενοφώντα ανήκαν γενικά σε δυο τύπους:
α) Στα μεγαλόσωμα που τα χρησιμοποιούσαν στο κυνήγι κυρίως του χονδρού θηράματος (αγριόχοιρου, ελαφιού κ.λ.π.).
β) Στα μικρόσωμα που τα χρησιμοποιούσαν κυρίως στο κυνήγι,του μικρού τριχωτού θηράματος (λαγού, ελαφιόύ, κουναβιού κ.λ.π.)

Τα μικρόσωμα τα εκγύμναζαν με δυο διαφορετικές μεθόδους:
Η μία αφορούσε την ανεύρεση (με την ιχνηλασία) και τoν εντόπισμο του λαγού στην κρυψώνα του, χωρίς ξεφώλιασμα και δίωξη, διότι θα ήταν πολύ δύσκολο (αν όχι σχεδόν αδύνατο), ο κυνηγός να κτυπήσει με το τόξο ή τη λόγχη τον καταδιωκόμενο και τρέχοντα ταχύτατο λαγό. Η άλλη αφορούσε και τη δίωξη, με σκοπό να αναγκαστεί ο λαγός να στραφεί προς τα κάθετα στημένα δίκτυα στα οποία παγιδευόταν και συλλαμβανόταν (η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται και σήμερα, αλλά σπάνια, διότι χρησιμοποιούνται κυρίως άνθρωποι "ξεσηκωτές", που αναγκάζουν τους λαγούς μιας ζώνης προστασίας και σύλληψης να κατευθυνθούν στα δίχτυα για τη σύλληψη και μεταφορά τους σε άλλους λαγότοπους).

Ο εντοπισμός του θηλαστικού θηράματος (λέμε απλά εντοπισμός και όχι δείξη-φέρμα, με τη γνωστή σημερινή έννοια) επιτεύχθηκε με την παράταση από τον κυνηγό,της στιγμιαίας ακίνητης στάσης, που αυθόρμητα παρουσιάζει το σκυλί όταν βρεθεί μπροστά στη ζωντανή λεία του (θήραμα). Αυτή την αιφνίδια ενστικτώδη ακινησία του σκύλου (που έχουν και άλλες κυνίδες, λύκος, τσακάλι, αλεπού και οι αιλουρίδες, γάτος, λιοντάρι, τίγρης κ.λ.π.) που διαρκεί ελάχιστα (κλάσματα του δευτερολέπτου), η οποία χρησιμεύει στο σαρκοφάγο για να βρει ένα τέχνασμα ή να συγκεντρώσει τις δυνάμεις του, ώστε να επιτεθεί αποτελεσματικά στη λεία του, την εκμεταλλεύτηκε ο αρχαίος κυνηγός παρατείνοντάς την περισσότερο (πιθανότατα τραβώντας το μακρύ σχοινί, δεμένο στο περιλαίμιο του σκύλου και διατάζοντας συγχρόνως "μη". Είναι η χαραυγή της δημιουργίας του σκύλου φέρμας (για τη στάση ακινησίας του σκύλου ομιλεί και ο Ξενοφώντας) η οποία αναπτύχθηκε και διαδόθηκε σε όλη σχεδόν την Ευρώπη.

Επιστρέφοντας στα αρχαία καταδιωκτικά μας, σημειώνουμε ότι αυτά δεν αποτελούσαν μια ενιαία "εθνική" φυλή, αλλά διάφορες τοπικές φυλές, ανάλογα με το περιβάλλον διαβίωσής τους. Έτσι υπήρχε ο προλεχθείς Λακωνικός σκύλος, η Κυνουρίδα της Κυνουρίας- Πάρνωνα (μακρόσωμο και κοντοπόδαρο, περίπου σαν τα σημερινά γερμανικά Τέκελ ή Ντάξχουντ, που προερχόταν από το Λακωνικό), ο Λαγωνικός της Κρήτης, ο οποίος λόγω της νησιωτικής απομόνωσής του και μάλιστα στα σχεδόν απρόσιτα ορεινά μέρη της ενδοχώρας της Κρήτης, διετήρησε επί αιώνες σχεδόν, τον αρχικό λαγωνικό τύπο (μακρύ και λεπτό κεφάλι αυτιά ημιανορθωμένα, λεπτό και ραδινό σώμα, υψηλά σκέλη, ουρά ημικυρτωμένη, ταχύτατο καλπαστικό τρέξιμο) και επιζεί σήμερα σε λίγα καθαρόαιμα άτομα στα βουνά της νοτιοανατολικής Κρήτης, όχι βέβαια ως ο αρχικός λαγωνικός τύπος, αλλά ως ιχνηλάτης (λαγόσκυλο). Ο Κρητικός ιχνηλάτης,είναι το αρχαιότερο κυνηγετικό σκυλί της Ευρώπης, έχει ιστορία 4.000 ετών και συνδέεται με την ίδια την ιστορία της Κρήτης.

Κατά τη ρωμαική εποχή πολλά ελληνικά σκυλιά μεταφέρθηκαν στην Ιταλία και στη Γαλατία (σημερινή Γαλλία με τις γειτονικές περιοχές) και αργότερα στην Ελβετία, όπου προσαρμόστηκαν στις νέες εδαφοκλιματολογικές συνθήκες και μέσω των αιώνων καλλιεργήθηκαν και εξελίχθηκαν σε μερικούς από τους σημερινούς ιχνηλάτες (ιταλικός ιχνηλάτης "Σεγκούτζιο", ελβετικός χνηλάτης Ιούρα τύπου υπομέλανος "Μπρούνο"),τ α οποία μοιάζουν αρκετά με το σημερινό ελληνικό ιχνηλάτη στη σωματική διάπλαση και προπάντων στο μαύρο-κοκκινωπό χρώμα.

Mε τη ρωμαική κατοχή του ελληνικού χώρου και την επακόλουθη παρακμή των ελληνικών πόλεων, που συνεχίστηκε στη βυζαντινή περίοδο και επιδεινώθηκε επι τέσσερις αιώνες τουρκοκρατίας και ο ελληνικός ιχνηλάτης είχε ανάλογη παρακμή, εκτός από απομονωμένες ορεινές περιοχές.

Με την απελευθέρωση και τη συγκρότηση, από τις στάχτες, του ελληνικού Έθνους διάφοροι κυνηγοί, παρά τη γενική καταστροφή και τη φτώχεια, άρχισαν να ενδιαφέρονται για το κυνήγι και να εφοδιάζονται με όπλα και σκυλιά. Τότε υπήρχαν πάμπολλα δάση και απέραντες ακαλλιέργητες περιοχές και επομένως υπήρχε και άφθονο θήραμα. Λέγεται ότι η Ελλάδα τότε είχε 60% δασοκάλυψη. Μπορεί να είναι υπερβολή ως προς τα δάση, αλλά αν προστεθούν οι ακαλλιέργητες εκτάσεις, οι οποίες (λόγω της πολυετούς επανάστασης είχαν γίνει θαμνώδεις, καθώς και οι λόγγοι και οι λόχμες, αναμφιβόλως το καλυμμένο από αυτοφυή βλάστηση έδαφος έφτανε και μάλλον ξεπερνούσε το 60%.
Σ΄αυτές τις πολλαπλές θαμνο-δασοσκεπείς εκτάσεις και ακαλλιέργητα χωράφια αλλά και στα καλλιεργημένα παραδοσιακά, χωρίς δηλαδή τα μετέπειτα μηχανοκίνητα μέσα, όπως τρακτέρ, θεριστικές μηχανές κ.λ.π.και προπάντων χωρίς τα τοξικά εντομοκτόνα και ζιζανιοκτόνα (τέτοιες σημερινές γεωργικές δραστηριότητες προξενούν μέχρι και το 60% των απωλειών του θηράματος), που ήσαν ιδανικοί θηραματότοποι, καθώς και με το μικρό αριθμό κυνηγών (που δεν θα ήσαν πάνω από 5-10 χιλιάδες σε μια χώρα που το 1832 είχε μόνο 823.773 κατοίκους και αποτελείτο έως το 1864 από τη Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Κυκλάδες και Ιόνια νησιά), οι οποίοι χρησιμοποιούσαν, ως επί το πλείστον, παλαιά εμπροστογεμή μακρύκαννα τουφέκια, όπως π.χ.τα καρυοφίλια, αλλά και πολεμικά (υπόλοιπα της επανάστασης), το θήραμα όχι μόνο δεν μειωνόταν, αλλα τουναντίον αυξανόταν τόσο, που οι λαγοί έμπαιναν στους λαχανόκηπους των αγροικιών και τις παρυφές των χωριών.

Οι κυνηγοί από τη σύσταση του ελληνικού Κράτους μέχρι τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, κυνηγούσαν ελεύθερα όλο το χρόνο, όλα τα είδη θηράματος εκτός από τα ωφέλιμα πτηνά που απαγορεύονταν με αστυνομική διάταξη του 1979 καθώς επίσης και η σύλληψη λαγού και πέρδικας με παγίδες. Έτσι ο κάθε κυνηγος έβγαινε στην περιοχή του χωριού του ή των γειτονικών χωριών, με ή χωρίς σκυλί, κτυπούσε ένα-δυο λαγούς (ή και περισσότερους ) και επέστρεφε στο σπίτι εξασφαλίζοντας το κρέας της οικογένειας.

Aπό τα κυνηγετικά σκυλιά, υπήρχαν λίγοι καθαρόαιμοι ελληνικοί ιχνηλάτες και πλείστοι μιγάδες που είχαν κάποια μορφή λαγόσκυλου και μικρή δίωξη. Σκυλιά φέρμας και μάλιστα καθαρόαιμα, γενικά δεν υπήρχαν. Έτσι ο ελληνικός ιχνηλάτης έπρεπε "να κάνει όλες τις δουλειές" ήτοι να ψάχνει και να σηκώνει το λαγό, την περδικα τη μπεκάτσα και άλλα εδαφόβια θηράματα κατά το δυνατό εντός της βολής του όπλου, δηλαδή ένα σκυλί περιορισμένης έρευνας και δίωξης (αφου δεν είχε φέρμα), με άλλα λόγια ένα "μπασταρδάκι" και όχι ένα γνήσιο λαγόσκυλο που θα κατεδίωκε χιλιόμετρα το λαγό και αν τυχόν ενδιαφερόταν, για την πέρδικα, τη μπεκάτσα ή άλλο πτερωτό θήραμα, θα την "προγκούσε" μακριά από τον κυνηγό.

Θεωρούμε αναγκαίο να σημειώσουμε εδώ, ότι εμείς και οι γείτονές μας της Βαλκανικής, που ανήκαμε στο Βυζαντινό κράτος και κατόπιν βρεθήκαμε κάτω από το μακροχρόνιο τουρκικό ζυγό, δεν γνωρίσαμε φεουδαρχία η οποία δημιουργήθηκε στην κεντροδυτική Ευρώπη με τη κατάλυση του ρωμαϊκού κράτους, οπότε οι κατακτητές πήραν τη γη (γαιοκτήμονες-φεουδάρχες) και σχημάτισαν την τάξη των ευγενών με πολιτική εκουσία και στρατό από ιππότες. Αυτοί οι ευγενείς (δούκες, μαρκήσιοι, κόμητες, βαρώνοι) είχαν και αποκλειστικό δικαίωμα του κυνηγίου των σημαντικότερων τουλάχιστον θηραμάτων και ο καθένας τους διατηρούσε κυνοστάσια με εκατοντάδες καθαρόαιμα σκυλιά, κυρίως καταδιωκτικά, και το κατάλληλο προσωπικό. Έτσι όχι μόνο υπήρχε η διατήρηση των καθαρόαιμων κυνηγετικών σκυλιών, αλλά και βελτίωση και ανάπτυξή τους, καθώς και η δημιουργία νέων φυλών, οπότε είχαν αποκτηθεί σχετικές γνώσεις και πείρα και επομένως είχε δημιουργηθεί, μέσω των αιώνων, μια κυνοτροφική-κυνολογική παράδοση, που δεν είχε ποτέ η μεσαιωνική και η τουρκοκρατούμενη Ελλάδα.

Όλα αυτά θα ήταν δυνατό να κάμουν ανεκτή ή να δικαιολογήσουν την κυνόφιλη εν γένει αμέλεια ή άγνοιά μας (με συνέπεια τη μιγαδοποίηση των σκυλιών μας έστω και μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αφού απελευθερωθήκαμε από τη σκλαβιά τετρακοσίων ετών, που επέφερε όχι μόνο την υλική, αλλά και την πνευματική φτώχεια και όσοι επέζησαν από την πολυετή Επανάσταση, συναντούσαν παντού καταστροφές και δεινά (ας σκεφθούμε τον όλεθρο της Πελοποννήσου από τον Ιμπραήμ Πασά και το κατεστραμένο "χωριό" που άλλοτε ήταν η περίλαμπρη Αθήνα). Όμως στο μεσοπόλεμο και ακριβέστερα από το 1923 με το πρώτο Νομοθετικό Διάταγμα, κατόπιν με το Ν.4173 του 1929 τα ακόλουθα διάφορα Νομοθετικά Διατάγματα και Νόμους έως το 1939 και προπάντων με τον Α.Ν. 1926/39 "Περί θήρας", είχαν τεθεί οι αρχικές βάσεις για την οργάνωση και ανάπτυξη της θήρας (ίδρυση διαφόρων "συνεργαζόμενων" Κυνηγετικών Συλλόγων, άδειες θήρας, χρονικός περιορισμός κυνηγίου, προστασία των ωφελίμων θηραμάτων κ.λ.π.)και θα έπρεπε να είχε καταβληθεί παράλληλα, μια υπεύθυνη προσπάθεια για τη βελτίωση και αξιοποίηση τουλάχιστον του Ελληνικού Ιχνηλάτη, που αποτελεί την εθνική μας κυνηγετική φυλή.

Δυστυχώς δεν έγινε τίποτε και συνεχιζόταν με αμείωτο ζήλο η διασταύρωση και η νόθευση των ιχνηλατών μας (όπως και άλλων κυνηγετικών σκυλιών) με αποτέλεσμα να διατηρείται και να αυξάνεται η στρατιά από πολυπίκοιλους και παντοειδείς μιγάδες και είχαμε φθάσει στα μεταπολεμικά χρόνια στο σημείο ν'απευθυνόμαστε στη Βουλγαρία και στην Αλβανία, για να προμηθευτούμε "καλά" λαγόσκυλα, τα οποία ονόμαζαν (και τα ονομάζουν)"βουλγάρικα", "βαλκανικά", αλλά προέρχονται από τους Ελληνικούς Ιχνηλάτες και είναι πολύ κατώτερα από τα δικά μας (λόγω ανορθολογικής αναπαραγωγής), τα οποία μερικοί.. αμελλητί διασταύρωναν με τα δικά μας καθαρόαιμα, με αποτέλεσμα να υποβαθμιζουν ή να νοθεύουν, και με αυτό τον τρόπο τη δική μας φυλή.
Τέλος υπήρχε και η στενή τοπικιστική ή ψευτοεγωϊστική νοοτροπία (που δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, το έχουμε συναντήσει και σε άλλες χώρες), επαρχιωτών κυνηγών, οι οποίοι αν έχουν καλά λαγόσκυλα δεν τα ζευγαρώνουν εύκολα ή δεν δίνουν εύκολα σκυλάκια για να μη τους πάρουν τη "ράτσα" τους ή για να μη κυνηγούν τους λαγούς στην ίδια περιοχή τους με καλά λαγόσκυλα.

Όπως είπαμε πριν από λίγο, οι λαγοκυνηγοί (όπως και οι πουλοκυνηγοί με τα πουλόσκυλα) είχαν βέβαια αρκετά ελαφρυντικά για τις ολέθριες για τη γνήσια φυλή του ελληνικού ιχνηλατη, μιγαδικές πράξεις τους, αφού δεν είχαν (ας επαναληφθεί) καμμιά κυνολογική καθοδήγηση και την παραμικρή κυνοτροφική παράδοση, όπως είχαν από αιώνες οι δυτικοευροπαίοι.

Με την επιστροφή μας στην Ελλάδα, πρώτη μας φροντίδα ήταν η επί επιστημονικο-τεχνικών βάσεων κυνολογική οργάνωση στη χώρα μας και σε λίγο χρονικό διάστημα ιδρύσαμε το 1956 τον Ελληνικό Κυνολογικό Οργανισμό - ΕΚΟ (ο οποίος αναγνωρίστηκε επίσημα από το κράτος, στη συνέχεια και διεθνώς) και θέσαμε αμέσως ως κύρια επιδίωξη και βάσει ρητής διάταξης του καταστατικού του, την αξιοποίηση των ελληνικών φυλών και μεταξύ των προσωπικών προσπαθειών μας υπήρξε η ενδελεχής μελέτη του Ελληνικού Ιχνηλάτη, για τον καθαρισμό και τη σύνταξη του εθνικού τύπου (στάνταρ) της (γνήσιας, καθαρόαιμης) φυλής του. Το κείμενό του το μεταφράσαμε στα γαλλικά και το στείλαμε, μαζί με άλλα σχετικά στοιχεία στη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία - FCI (της οποίας ο ΕΚΟ ήταν ομόσπονδο δηλαδή πλήρες και ισότιμο μέλος, όπως οι άλλες ευρωπαικές κυνολογικές οργανωσεις), για τη διεθνή αναγνώριση του. Έτσι ο Ελληνικός Ιχνηλάτης αναγνωρίστηκε το 1958 επισήμως και διεθνώς και με τη σύνταξη και έγκριη των Κανονισμών των Ελληνικών Γενεαλογικών Βιβλίων, κυνολογικών εκθέσεων κ.λ.π. που εγκρίθηκαν στο μεταξύ, τέθηκαν οι επιστημονικο-κυνοτεχνικές βάσεις για τη μετ'επιλογής εκτροφή, βελτίωση και τελειοποίηση της ελληνικότατης αυτής φυλής.
Γι' αυτόν ακριβώς το σκοπό, όχι μόνο όσον αφορά τον Ελληνικό Ιχνηλάτη αλλά και τις άλλες ελληνικές φυλές, καθώς και τα σκυλιά ξένων φυλών που εισάγονται στη χώρα μας χωρίς γενεαλογικά πιστοποιητικά ή και τους απόγονους τους, έχει από τότε καταρτισθεί και τηρείται το Ελληνικό Βιβλίο Αναγνωρισμένων (ΕΒΑ), στο οποίο γράφονται όσα από τα σκυλιά αυτά ανταποκρίνονται στον τύπο της φυλής τους (καθαρόαιμα), κατόπιν βέβαια κυνολογικής εξέτασης (ενώ στο Ελληνικό Βιβλίο Καταγωγών - ΕΒΚ -γράφονται τα σκυλιά που έχουν καταχωρημένη καταγωγή τουλάχιστον τριών γενεών ήτοι 14 προγόνων). Έτσι από τότε γράφονται οι Ελληνικοί Ιχνηλάτες (όπως και τ' άλλα πιο πάνω αναφερθέντα) στο ΕΒΑ και οι δισέγγονοι ή τρισέγγονοι τους, (κατόπιν εξέτασης ελέγχου) μεταγράφονται στο ΕΒΚ.

To ίδιο έτος (1958) οργανώθηκε η 1η Πανελλήνιος Έκθεση Κυνών με Π.Ι.Π.Α. - CAC (Πιστοποιητικό Ικανότητας Πανελληνίου Αριστείου) όπου διαγωνίστηκαν και 4 Ελληνικοί Ιχνηλάτες, από τους οποίους κρίθηκε (από αναγνωρισμένο Κριτή του ΕΚΟ ) ο Δουξ του κ. Νικ. Σώκου από το Κιάτο, ως 1ος Εξαίρετος και του απονεμήθηκε το Π.Ι.Π.Α. και στη 2η Πανελλήνιο Έκθεση (1959) το Έπαθλο του Υπουργείου Γεωργίας. Το ίδιο δε έτος γράφτηκε με τον αύξ. αριθμό 4959 στο ΕΒΑ. Έτσι άρχισε και συνεχίζεται, έστω και σε μικρό αριθμό η εγγραφή στο Ελληνικό Γενεαλογικό Βιβλίο (ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΟ) των Ελληνικών Ιχνηλατών. Αισθητή προώθηση στη βελτίωση και ανάπτυξη της φυλής μας πραγματοποιεί τελευταία το κυνοτροφείο Μετέωρα Καλαμπάκας. Το 1959 γράφτηκαν (25) Ελληνικοί Ιχνηλάτες από τους οποίους οι 21 είναι δικής του παραγωγής, καταλαμβάνοντας έτσι την έκτη θέση σε αριθμό των γραμμένων το ίδιο έτος καθαρόαιμων σκυλιών.
Θα πρέπει εδώ να διευκρινισθεί ότι η καθαρόαιμη αναπαραγωγή και η ανάπτυξη κυρίως των λαγόσκυλων γενικά συναντούν πολλά εμπόδια, από τα οποία μερικά είναι σχεδόν ανυπέρβλητα. Το κυριότερο εμπόδιο είναι ότι πλείστα λαγόσκυλα διατηρούνται στις επαρχίες, μακριά από την επίσημη Κυνολογία και χρησιμοποιούνται γενικά (με μερικές εξαιρέσεις) από ντόπιους λαγοκυνηγούς οι περισσότεροι των οποίων δεν έχουν ιδέα από Κυνολογικό Οργανισμό, Γενεαλογικά Βιβλία, (ΕΒΚ και ΕΒΑ), εγγραφές σκυλιών και σκυλακίων σ' αυτά, έκδοση πιστοποιητικών καθαροαιμίας κ.λ.π. και όσοι (μεσω της Κυνηγεσίας και Κυνοφιλίας, που επί 30 χρόνια τα δημοσιεύει) τα γνωρίζουν, ενδιαφέρονται και αποκτούν μεν καθαρόαιμα και με πιστοποιητικά σκυλιά, για να έχουν ένα πραγματικά καλό και άξιο στο κυνήγι συνεργάτη, αλλά αδυνατούν ή αδιαφορούν κατόπιν να συνεχίσουν την καθαρόαιμη αναπαραγωγή διασταυρώνοντάς τα στο χωριό με σκυλιά άλλης φυλής ή ακαθόριστης φυλής των γειτόνων ή συγγενών, δημιουργώντας έτσι όπως τα παλαιότερα χρόνια) μιγάδες. Ένας άλλος σοβαρός λόγος της ευρείας νόθευσης των φυλών είναι το γεγονός ότι, δυστυχώς δεν υπάρχουν ακόμη στις επαρχίες ειδικοί (κυνολόγοι, κυνοτέχνες) που θα μπορούσαν να κατατοπίσουν αμεσότερα και αποτελεσματικότερα και να εξυπηρετήσουν από κοντά τους κατόχους καθαρόαιμων λαγόσκυλων, ώστε να διαδοθεί ευρύτερα και βαθύτερα η καθαρόαιμη αναπαραγωγή (κυνοτροφία). Όσοι, από το 1957 (που καταρτίστηκαν τα Ελληνικά Γενεαλογικά Βιβλία και άρχισαν οι εγγραφές των καθαρόαιμων σκυλιών) έστειλαν στις επαρχίες καθαρόαιμα σκυλιά μικρά και μεγάλα, γνωρίζουν ότι τα πλείστα (αν όχι σχεδόν όλα) αργά ή γρήγορα εξαφανίζονται στον κυκεώνα της μιγαδοποίησης. Άλλωστε αυτά συνέβαιναν (και συμβαίνουν αλλά πολύ λιγότερο ) και σε άλλες χώρες, σε μερικές δε χρειάστηκαν εκατό και πλέον χρόνια για ν' αναπτυχθούν και διαδοθούν τα καθαρόαιμα λαγόσκυλα και στα χωριά.

Αντίθετα στα σκυλιά φέρμας δεν παρατηρείται ανάλογη μιγαδοποίηση διότι κυρίως, οι περισσότεροι ιδιοκτήτες τους διαμένουν σε πόλεις και αφ' ενός είναι πιο κατατοπισμένοι στη χρησιμότητα του καθαρόαιμου σκύλου, προπάντων της φέρμας και αφ' ετέρου έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα και ευκολία να προβαίνουν στο ζευγάρωμα του σκυλιού τους με της ίδιας φυλής και ποικιλίας σκυλί και διατηρούν έτσι την καθαρόαιμη αναπαραγωγή (η οποία προσφέρει ηθική ικανοποίηση και οικονομικό όφελος).

Πηγή: Όμιλος φίλων Ελληνικού ιχνηλάτη

Διαβάστε ακόμη:Σπιτικό σπρέι για ψύλλους, σκνίπες, τσιμπούρια στα ζώα

26 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Λακωνικός λέγεται ο σκύλος που γαβγίζει λίγο και μόνο όταν πρέπει.
Όταν διαβάζω τέτοια θυμάμαι τον Πορτοκάλος που έλεγε στον Miller οτι το όνομά του βγαίνει απ το ελληνικό μήλο στην ταινία "Γάμος αλλά Ελληνικά".

Λαγωνικό ή λαγωνίκας είναι ο σκύλος που έχει μεγάλους λαγόνες(όπως και ο λαγός) και αναπτύσει μεγάλες ταχύτητες όπως τα Μπορζόι, Λεβριέ, Αφγκάν και άλλα τέτοια σκυλιά που αλλιώς λέγονται δρόμωνες και ουχί ιχνηλάτες, δηλαδή τρέχουν πίσω απο ότι βλέπουν και όχι απ ότι μυρίζουν. Αυτά τα σκυλιά τρέχουν και σε κυνοδρομίες.

Τα λαγόσκυλα είναι ιχνηλάτες σκύλοι και όλοι οι ιχνηλάτες σκύλοι μπορούν να γίνουν και λαγόσκυλα. Είναι συνήθως αργά στο τρέξιμο με εξαιρετικές οσφρητικές ικανότητες.

Ελληνικές φυλές τις λέμε διότι ο θεός έδωσε και μεγάλωσαν στην Ελλάδα σε αντίθεση με τις φυλές των Γερμανών ή Εγγλέζων που τις έφτιαξαν οι ίδιοι μέσα από σχολές και επίπονες προσπάθειες μεθοδικών ανθρώπων και πολλών γενεών. Δηλαδή στη φύση δεν υπήρξαν ποτέ από μόνα τους Πόιντερ, Σέττερ ή Ροντβάιλερ ή Ντόμπερμαν ή Πίντσερ , αυτοί τα φτιάξαν μέσα από επίμονες και επίπονες διασταυρώσεις και μελέτες χαρακτηριστικών και δεξιοτήτων.
Εμείς ακόμα και αυτά που μας χάρισε η φύση δεν είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε και να προβάλουμε, όπως το αλογάκι της Σύρου, την αγελάδα των Πρεσπών, τον Ελληνικό ποιμενικό, τα γαιδουράκια μας, αλήθεια τι απέγιναν τα άλογα της αλογοθρόφας θράκης;
Ξέχασα σε μιά ανεπτυγμένη χώρα με ισχυρή οικονομία (μέχρι χθές) η ζωοιστορία είναι βαρύδιο.
Αντε να δούμε τώρα που φτωχείναμε.

Λογικό πρόβατο.

sax είπε...

Για τα αλλα δεν γνωριζω Λογικό πρόβατο, ομως "αλογα της Θρακης" ζουν στο Κρωμνικο της Ξανθης, στην μεση της διαδρομης απ τα Ίμερα στα Λιβερα. Βορεια των Τοξοτων και ανατολικα του Νεστου, σ εναν τοπο που ειναι ιδανικος και συμβιωνουν αρμονικα με τους ελαχιστους κτηνοτροφους, αφου -ευτυχως- δεν ειναι ανταγωνιστικα στην τροφη με τα γιδια τους. Αυτα τα ειδα. Απ οτι μου εχουν πει, υπαρχουν και στο Αρκουδορεμα, παλι στην Ξανθη και στα συνορα με την Βουλγαρια. Πιθανον και αλλου...

Αγέλαος είπε...

Τα Ελληνικά άλογα υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν όσο υπάρχουν και μερακλήδες. Το ίδιο ισχίει και για όλη την χλωρίδα και πανίδα αυτής της ευλογημένης χώρας με τους ανθρώπους που, ας πούμε οτι έχασαν τα φώτα τους και έμειναν στο σκοτάδι....
Ελπίζω τα απανωτά χαστούκια της εποχής να μας βάλουν μυαλό!!

Ανώνυμος είπε...

Ναι ρε παιδιά υπάρχουν άλογα στη Θράκη αλλά αυτό το οφείλουμε στον καλό θεούλη διότι εμείς δεν κάναμε τίποτα γι αυτό.
Κατ αρχήν αυτά δεν είναι οι παλιές ντόπιες ποικιλίες των Θρακών, αλλά άλογα που τα "αμόλησαν" πρίν κάποια χρόνια κάποιοι Πομάκοι που κατέβηκαν στην πόλη και αυτά λόγω της περιοχής αλλά και της έλλειψης ανταγωνισμού επέζησαν σε μερικές αγέλες.
Εννοώ πως αν υπήρχε ένα κράτος που ήθελε την διατήρηση αυτού του γεννετικού υλικού για λόγους καθαρά ιστορικούς όπως είναι η παραδοσιακή μουσική ή η ορθογραφία της γλώσσας μας, θα μπορούσε με μικρές παρεμβάσεις να έδινε κίνητρα, όχι άμεσα οικονομικά σε Θρακιώτες που έχουν το χώρο να εκθρέφουν άλογα.
Π.χ. το ντόπιο άλογο να μην πληρώνει ΦΠΑ για την διατροφή του, να ελέγχεται δωρεάν από τους κτηνιάτρους του Δημοσίου να οριστούν μέρες και τόποι όπου θα κυκλοφορούμε με αυτά ελεύθερα δλδ η εκτροφή να πάρει τις πραγματικές της διαστάσεις και να ξεφύγει από το λαιφστάιλ του αναβάτη του Κολωνακίου. Κάτι πήγε να γίνει με τα γαιδουράκια αν γνωρίζει κάποιος να μας πεί.

Λογικό πρόβατο.

sax είπε...

Λογικό πρόβατο, για τα συγκεκριμενα δεν εχεις δικιο. Δεν υπηρξαν ποτε πομακοι στην δυτικη πλευρα της Ξανθης. Ουτε αμολησε κανεις το αλογο του, που ηταν περιουσια του. Το αν ειναι γενετικα καθαρα δεν το ξερω, ομως δεν ηταν και ευκολο να φερουν στην περιοχη αλλες ρατσες, σε εποχες που ηταν δυσκολη η μετακινηση και αυτου του ανθρωπου. Ασε που χρησιμοποιουσαν -κατα κανονα- μουλαρια και γαιδουρια.
Οσο για την βοηθεια που πρεπει να τους δωσουμε.., εμενα με ανησυχει ακομη και που τελεταια εγινε ασφαλτος ο δρομος που περιεγραψα και τα εχει κανει τουριστικο αξιοθεατο. Πιο πολυ κινδυνευουν απ την επεμβαση μας. Αλλωστε εχουν εξαλειψει οι κτηνοτροφοι τον φυσικο του εχθρο, τον λυκο.
Ας φροντισουμε πρωτα να μην υπαρχουν παιδια που ειναι νηστικα -και δεν ειναι λαικισμος- και μετα κοιταμε και τ αλογα της Θρακης, που ζουν σ εναν αγνωστο -στους περισσοτερους- παραδεισο της πατριδας μας...

Ανώνυμος είπε...

Πρώτον τα άλογα μετακινούνται,πάνε από Ανατολικά πρός τα Δυτικά και τούμπαλιν. Δεύτερον υπάρχουν και Βόρεια του Ιάσμου άλογα όπου είχε πολλούς Πομάκους που έφυγαν.
Τρίτον και σημαντικότερον τα άλογα είναι ζώα πεδινά και γι αυτό η θράκη και η Θεσσαλία κατά κύριο λόγο θεωρούνταν κατά την αρχαιότητα αλογοθρόφες. Ετσι λοιπόν τα άλογα στα βουνά είναι μάλλον εξόριστα και έχουν ελάχιστες ελπιδες να μακροημερεύσουν. Όμορφα είναι να τα βλέπεις δε λέω, αλλά δεν οφείλουν την ύπαρξη τους σε μας αλλά στην θεία πρόνοια. Τώρα για το θέμα των παιδιών που πεινάνε, φυσικά θα συμφωνήσω αλλά όπως ακριβώς το φυσικό περιβάλλον είναι αφημένο στη μοίρα του έτσι και οι Έλληνες είναι αφημένοι στην Διεθνή των τραπεζών. Και τα δύο είναι πληγές της πολιτικής μέριμνας των ηγετών μας.

Λογικό πρόβατο.

sax είπε...

Στο οτι το αλογο ειναι ζωο πεδινο που εχει διωχθει απ τους καμπους θα συμφωνησω.
Στο οτι αυτα για τα οποια μιλαω πανε ανατολικα η μπορουν να ερθουν αλλα απο εκει θα διαφωνησω, γιατι αν δεις στον χαρτη, η περιοχη που περιγραφω ειναι μια μεγαλη κοιλαδα, που ειναι κυκλωμενη απο ογκους που δεν μπορουν να περασουν. Ουσιαστικα ειναι εγκλωβισμενα.
Επισης θα διαφωνησω για τους πομακους που εφυγαν. Τουρκοι εφυγαν και οχι πομακοι. Και τοτε που εφυγαν, τα ζωα ηταν πολυτιμα. Ακομη και αν αφησαν καποια ελευθερα, καποιος θα τα μαζεψε. Δεν αφηναν ζωο ελευθερο. Αν ηταν αρρωστο η γερικο το χρησιμποιουσαν σαν δολωμα για τους λυκους. Επισης τα αλογα ηταν πολυτελεια σ αυτα τα κακοτραχαλα βουνα και ειχαν μονο οι βλαχοι που ηταν 100% κτηνοτροφοι.
Σ ευχαριστω που μ ενημερωσες για τον Ιασμο. Θα το ψαξω.

Γιαννης είπε...

Καλημερα πολυ ωραια τα στοιχεια που μας παρουσιασες αλλα ο λακωνικος ιχνηλατης που πολυ σωστα ανεφερες δεν εχει καμια σχεση με τον κρητικο ιχνηλατη.Πληροφοριες στο παρακατω λινκ....

http://www.kritikosichnilatis.gr/gr/agkatagogikeistoria.html

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ μου SAX. Όταν λέω έφυγαν δεν εννοώ το 1910 αλλά πρόσφατα πρίν από 30 χρόνια που κατέβηκαν στον κάμπο. Και βέβαια άφηναν τα άλογα ελεύθερα διότι κάτω δεν τα χρειαζόταν εφόσον είχαν τρακτέρ και αγροτικά, που δεν χρειάζονται γιατρό, πέταλα, παχνί και δουλεύουν και 50 στρέμματα.
Και βέβαια είναι Πομάκοι και όχι Τούρκοι διότι εκεί πάνω ακόμα και σήμερα στα βουνά δεν γνωρίζουν Τούρκικα αλλά τα μαθαίνουν από τα πιάτα.
Τούρκοι στα θρακικά βουνά δεν ανέβηκαν ούτε επί τουρκοκρατίας. Χωριά όπως Τρίκορφο, Μελίταινα, Πολύαρνο,Κοττάνη εγκαταλείφθηκαν και οι Πομάκοι πήγαν πρός Σέλερο Αμαξάδες, Ίασμο, Φίλια κλπ, εκεί φυσικά άρχισε ο εκτουρκισμός τους αλλά αυτό είναι ένα άλλο κεφάλαιο.

Πάντως αυτά τα άλογα δεν είναι αυτό που θα λέγαμε άγρια αυτόχθονα άλογα, η παρουσία τους εκεί μοιάζει με αυτή των αδέσποτων σκύλων, κάποιοι τα αμόλησαν, πολλαπλασιάστηκαν και εγκλιματίστηκαν.
Άλλωστε η διαφορά ενός "άγριου" αλόγου από ένα εξημερωμένο σε αντίθεση με πολλά άλλα ζώα είναι μια γέννα.

Λογικό Πρόβατο.

sax είπε...

Αυτο που κανουμε η γιαγια μου το ελεγε trolling και θα την σταματησω την κουβεντα γιατι ενοχλει. Τι σημασια εχει αλλωστε αν οι πομακοι ειναι τουρκοι η οχι; Αφου γνωριζουμε την καταγωγη μιας χουφτας αλογων, ειμαστε καλα...
Ομως οι τουρκοι εζησαν ΚΑΙ στα βουνα της Θρακης. Τα σπιτια, οι πεζουλες, οι στερνες και τα μνηματα τους, μαρτυρουν πως ζουσαν και στα βουνα... και ηταν αυτοι που -κατα κανονα-εφυγαν στην ανταλλαγη αφου ηταν Β' κατηγοριας πολιτες...
Ενω νωριτερα -πολυ σωστα- ειπες οτι γινοταν εκτροφη αλογων στους καμπους της Θρακης -οπως και στην Θεσσαλια, για την αναγκη της κουβεντας τωρα εγιναν αγρια... Ημαρτον! Με τοσες εκστρατειες και τοσους πολεμους και με βασικο εργαλειο το αλογο, υπηρχαν αγρια..;
Ειμαστε αμορφωτος λαος Λογικο προβατο και γι αυτο βρισκομαστε σ αυτο το χαλι. Η αμορφωσια μας οδηγησε, να κανουμε το zastava 4x4, το παπακι 1100 και τα 70 τετραγωνικα 120 και οχι οι τραπεζες. Και για να την κρυψουμε παριστανουμε -ολοι- τους παντογνωστες βγαζοντας επιπεδα συμπερασματα. Ετσι, παντα φταινε οι αλλοι. Ας αλλαξουμε πλευρο, οσο ειναι καιρος...
Να εισαι καλα.

Ανώνυμος είπε...

Ο Ομηρος βαφτιζει τη Θρακη αλογοθροφα, αυτο δε σημαινει οτι εκει εκτρεφαν αλογα αλλα οτι εκει ζουσαν αλογα.
Αν βρεις εστω ενα (1) Οθωμανικο μνημειο στην ορεινη Θρακη θα σου δωσω το τηλ του Τουρκικου προξενειου για να σε ασημωσουν,διοτι αυτοι χρονια το ψαχνουν και δε βρισκουν.Και αναγκαζονται να χτισουν τωρα με λεφτα της μητερας πατριδας.
Οι πεζουλες οι στερνες και τα μνηματα αν εκανες τον κοπο να τα επισκεφτεις θα συμφωνουσαν με αυτο που ειπες "ειμαστε αμορφωτοι" και δεν κανουμε τιποτε για να το αλλαξουμε.

Λογικο αλλα προβατο.

sax είπε...

Saltikli... Ορεινο χωριο σ ενα απ τα πιο δυσκολα σημεια της οροσειρας, αφου νοτιοδυτικα ειναι στεγνή -βασιλευει το πουρναρι, με 30 περιπου Τουρκια σπιτια. Αμεσως τα καταλαβαινεις απ τις "προφυλαγμενες" αυλες τους... Ηταν κατοικημενο εξ ολοκληρου απο Τουρκους. Στην ανταλλαγη, εφυγαν ολοι και ηρθαν Ποντιοι. Mερικα χρονια αργοτερα και μερικοι Ελληνες -στην καταγωγη- Βλαχοι, απ την Βουλγαρια. Δεν μετεφρασαν το ονομα στα ελληνικα, αλλα το μετονομασαν σε Ίμερα -χωριο του Ποντου. Ειναι σε μια χαραδρα, εξ ου και το Saltikli (καλο καστρο). Λογω της θεσης του, δεν υπαρχει χωραφι μεγαλυτερο απο 200 μετρα, και αυτα ειναι κατα 90% πεζουλες. Δεν ηταν αρκετο το νερο και γι αυτο εχει παρα πολλες στερνες που οι "δικοι μας" βρηκαν -οπως και οτι αλλο. Το χωριο, εγκαταλειφθηκε την δεκαετια του 60. Εμειναν τρεις-τεσσερις οικογενειες μεχρι το '80. Ειχε και τζαμι που εγω δεν προλαβα να δω, αφου οτι δεν χρησιμοποιηθηκε, γκρεμιστηκε για να παρουν τα υλικα που ηταν πολυτιμα, ενω στην εξοδο -βορεια- ειναι το μουσουλμανικο νεκροταφειο.
Σου χαριζω την πληροφορια που ηθελες -και το ασημι...

Η παραπληροφορηση ειναι κακο πραγμα και δεν θα μπορουσα να την αφησω σ ενα τοσο σοβαρο θεμα. Η προπαγανδα ακομη χειροτερο, απ οπου και αν προερχεται και η ανασφαλεια ειναι χαρακτηριστικο του αμορφωτου. Αν ενος λαου ο πολιτισμος φαινεται απ τον τροπο που αντιμετωπιζει τα ζωα, φαντασου τι καταλαβαινει κανεις, απ τον τροπο που αντιμετωπιζει τους ανθρωπους κι εμεις τους πομακους τους φερθηκαμε, οπως φερομαστε και στα ζωα. Σαν ζωα...
Οι Τουρκοι που ζουν στην Θρακη, θεωρουν την Τουρκια "μητερα πατριδα" κι εχουν πιατα... και οι Ελληνες της πολης την Ελλαδα και εχουν και αυτοι πιατα... Τι να σχολιασω σ αυτο..; Με αφορα; Εχει η δεν εχει δικαιωμα ο καθενας στην αυτοδιαθεση διχως να εχει την αισθηση οτι τον παρακολουθω..;

Τον Ομηρο θα τον αφησω στην ησυχια του. Εναι ηδη μεγαλη η ντροπη του για μας...;)

Ανώνυμος είπε...

poli kalooo

Ανώνυμος είπε...

Sax η άγνοιά σου επισκιάζεται και από την φαντασία σου ή οποία είναι σαφώς προκατειλημμένη .
1ον. Ένας οικισμός όπως τα Ίμερα ή Σαλτήκι που απέχει 9 χλμ από την Ξάνθη ΔΕΝ μπορεί να θεωρηθεί ορεινός καθότι ή έννοια ορεινός εμπεριέχει και το στοιχείο του απομακρυσμένου που χαρακτηρίζει το σύνολο σχεδόν των Πομακοχωριών.
2ον. Όλα αυτά που αναφέρεις, πεζούλες, νεκροταφεία, δεξαμενές(άκουσον ,άκουσον) δεν αποδεικνύουν πως αυτοί που τα εγκατέλειψαν ήταν Τούρκοι.
Έτσι είναι όλοι σχεδόν οι ορεινοί οικισμοί των Πομάκων. Σήμερα στους οικισμούς Χλόη, Βυρσίνη, Κάρδαμο κλπ που οι άνθρωποι ΜΙΛΑΝΕ Πομακικά κάποιοι(προξενείο) τους βαφτίζουν ακόμα Τούρκους και παλεύουν για να τους αλλάξουν την γλώσσα και την θρησκεία (οι Πομάκοι ήταν κατά πλειοψηφία Αλεβίτες για να μην έχουν την ίδια θρησκεία με τους κατακτητές).
3ον. Από πότε οι δεξαμενές και οι πεζούλες είναι Οθωμανικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, οι Οθωμανοί όταν ήρθαν στη Θράκη το 1300 μ.χ. περίπου δεν χτίζαν με πηλό και πέτρες αλλά μέναν σε γιούρτια, δημιουργήσαν "χαρακτηριστική λαική Αρχιτεκτονική" μέσα σε 400 χρόνια; όταν οι εγκατεστημένοι λαοί χρειάζονται χιλιετίες; Δεν μιλάω για τα τζαμιά, αυτά ήταν αντιγραφές των τοπικών εκκλησιών αν δεν ήταν καταλήψεις.
4ον. Οι Οθωμανοί κατακτητές δεν κατοικούσαν σε ορεινά και δύσβατα μέρη, προτιμούσαν τον πλούσιο κάμπο σε καμιά περιοχή της Ελλάδας δεν μέναν σε ορεινά χωριά, μα--κες ήταν;Να παλεύουν με τα χιόνια και τις λάσπες. Δες το χάρτη της Ελλάδας με τα τουρκοχώρια , ΠΟΥΘΕΝΑ ορεινά και δύσβατα δεν πάτησε το πόδι του Τούρκος. Οι άνθρωποι έχουν το γονίδιο της επίπεδης τάιγκας.
5ον. Πληροφοριακά: Οι τούρκοι ακόμα και σήμερα, ακόμα και στην Τουρκία δεν έχουν αυτό που λέμε "παραδοσιακή λαική Αρχιτεκτονική".
6ον. Αν αφήσουμε τον Όμηρο στην ησυχία του καήκαμε. Αυτός είναι η ακρογωνιαία λίθος του σπιτιού μας για το τι είμαστε και που πάμε το σημείο αναφοράς μας. Δεν υπάρχει άλλος λαός με πρόγονο σαν τον Όμηρο και θα τον αφήσω στην άκρη;

Λ.Π.

sax είπε...

Φιλε-η μου, ειναι αληθεια πως με δικατεχουν προκαταληψεις και παγιωμενες αντιληψεις. Ομως τις βλεπω -εστω και σε δευτερο χρονο- και τις παλευω. Μια απο αυτες ομως που ξεφορτωθηκα, ειναι το να βαζω -βολικες- ταμπελες. Εχουμε φοβισει κι εχουμε φοβηθει. Ολοι. Ο καθε λαος, εχει και τις ντροπες του...
Ομως τα Ιμερα, ισως απεχουν απ την Ξανθη 9 χιλ αν εχεις ελικοπτερο... Γιατι οδικως, απεχουν τωρα, με την συντομευση του δρομου, 8 χιλ. απ το πρωτο πεδινο χωριο -την Γαλανη και 22 απ την Ξανθη. Για να πανε το γαλα τους στην πολη, ξεκινουσαν το πρωι και εκοβαν δρομο ακολουθοντας το βουνο. Δεν καθοταν καθολου, για να προλαβουν να γυρισουν πριν νυχτωσει γιατι την δουλεια αυτη -για την ιστορια, την εκαναν παιδια 12-14 χρονων...
Το υψομετρο ειναι 460 μετρα και ηταν τοσο ευκολοδιαβατο το εκπληκτικο καλντεριμι που συνεδεε το χωριο με την Γαλανη που δεν μπορουσαν να χρησιμοποιησουν ουτε κάρο, ενω στις παγωνιες ηταν αδιαβατο αφου οι πετρες ηταν λείες σαν τζαμι. Το βουνο στην περιοχη ειναι ασβεστολιθικο -αν ξερεις τι σημαινει αυτο για τα μονοπατια, γι αυτο και ο Νεστος μπορεσε να το κοψει. Εκει λοιπον, ζουσαν Τουρκοι. Εκκλησια δεν υπηρχε, γι αυτο μετετρεψαν την τελευταια δεκαετια το κτιριο του σχολειου, το οποιο ειναι και το μονο πετρινο κτισμα, αφου το εκαναν "οι δικοι μας". Τα σπιτια ηταν ξυλινα. Εγω δεν μιλησα για αρχιτεκτονικη. Μιλησα για προστατευμενες αυλες και οποιος γνωριζει την κουλτουρα των μουσουλμανων, καταλαβε...
Τα Κουρλάρ (Kομνηνα), Κόζλουτσα (Καρυοφυτο) στα 560 μετρα, Μάργαριζ (Μαργαρίτης) στα 470 μετρα, Χόροζλου (Καστανίτης), Μέσελι (Καλό Νερό) στα 550 μετρα, Χουσεϊν Κιοϊ (Ιωνικό) και Κάλοβον (Καλύβα) ειναι ολα χωρια, που ζουσαν Τουρκοι και εγκατασταθηκαν Ποντιοι, ειτε ηταν μαλακες (εκατεροθεν) ειτε οχι...
Και δεν μ ενδιαφερουν εμενα τα προξενεια; Μ ενδιαφερει που εμεις, το απλουστερο που μπορουσαμε να κανουμε, να αγκαλιασουμε τις μειονοτητες, δεν το καναμε και καναμε το δυσκολο. Τις βαλαμε απεναντι, αφου τις γκετοποιησαμε και καταπατησαμε τα ανθρωπινα δικαιωματα τους.
Εγραψα πως τον Ομηρο ΕΓΩ θα τον αφησω ησυχο. Δεν σου ειπα τι να κανεις... Την δικη μας αξια μειωσα που δεν καταλαβαινουμε τι μας εχει πει η τα χρησιμοποιουμε κατα το δοκουν κι οχι την δικη του.
Οι Θρακες κατα τον Ομηρο δεν ηταν Ελληνες αλλα βαρβαροι και η Θρακη, εφτανε στον Δουναβη. Δλδ στην χωρα μας, ανηκει ενα μικρο κομματι της περιοχης. Tα αλογα, εισαι βεβαιος οτι ζουσαν σ αυτο..;

Ανώνυμος είπε...

Κλειστή αυλή = Μουσουλμάνος=Τούρκος.
Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια.
Οι Ρομάδες και οι Πομάκοι δεν έχουν κλειστές αυλές;


Το ότι δεν σε ενδιαφέρει το Προξενείο δεν έχει σχέση με το αν αυτό υπάρχει και τρομοκρατεί τη μειονότητα.
Ναι καταπιέζαμε τις μειονότητες αλλά πρίν 20 χρόνια. Τώρα μάλλον συμβαίνει το αντίθετο.
Εγώ δεν είπα πως οι Θρακιώτες αλογοθρόφοι ήταν Έλληνες ...το φαντάστηκες. Άλλωστε το σχόλιό μου ξεκίνησε διακωμωδώντας την Λακωνική καταγωγή του ιχνηλάτη σκύλου.
Πάντως ο Όμηρος ήταν Έλληνας; ρωτάω γιατί αυτοί που λένε πως οι Πομάκοι είναι Τούρκοι λένε πως ο Όμηρος ήταν Omer και ήταν Τούρκος!!
http://diafaneia.ee.auth.gr/fwd-fw-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%B1

Αυτά διδάσκουν στα σχολεία της Τουρκίας αυτοί που χρηματοδοτούν και το Προξενείο.Δεν πρόκειται για ακραία στοιχεία στην Τουρκία αλλά για την επίσημη εκδοχή της ιστορίας των Τούρκων.

Λογικό πρόβατο.

Ανώνυμος είπε...

Λογικο Προβατο, αν εισαι λογικο, μην αναπαραγεις σαν εγκυρη πηγη κατι που εγραψε καποιος σε ενα φορουμ, και να το παραθετεις σαν επισημη πηγη. Εξαλλου υπαρχει και απαντηση (πιο τεκμηριωμενη) στο ιδιο το φορουμ το οποιο επικαλεισαι, και αντιγραφω:

"Το μηνυμα κυκλοφορεί στο δίκτυο εδώ και χρόνια - απόδειξη η αναφορά στο
βιβλίο της Στ' Δημοτικού που αποσύρθηκε.
Αν το θεωρείτε τεκμήριο εγκυρότητας, ο Νίκος Χειλαδάκης δεν είχε σχέση
με την εφημερίδα ΤΟ ΘΕΜΑ που άλλαξε ιδιοκτήτη και όνομα
Για το Ν.Χειλαδάκη μπορείτε να δειτε εδώ
http://www.oodegr.com/oode/biblia/kritiki/poioi_tourkoi_1.htm
Για την ουσια του θεματος - τι ιστορία διδάσκεται στην Τουρκία και
γενικά σε ιστορικά αντίπαλες γειτονικές χωρες - ας μιλησουν πιο ειδικοί.
Γ.Λ."

Αν λεμε κατι και αντιγραφουμε, να ειμαστε οσο πιο σιγουροι γινεται για την ορθοτητα...

sax είπε...

Αν οι αλλοι ταιζουν σανο στα παιδια τους, δεν σημαινει οτι θα τα ταισω κι εγω τα δικα μου -ποσο μαλλον να το τρωω και ο ιδιος...
Διαστρευλωνεις τα λεγομενα μου. "Καταπατησαμε" εγραψα -αρα συμφωνησαμε σε κατι- και οχι "καταπαταμε" αφου δεν γνωριζω ακριβως τι συμβαινει τωρα και μιλαω μονο για οτι γνωριζω απο πρωτο χερι..
Και την συνεπαγωγη "Κλειστή αυλή = Μουσουλμάνος=Τούρκος" την εκανες εσυ. Εγω για κουλτουρα-τροπο ζωης των μουσουλμανων μιλησα...

Ζητω ταπεινα συγνωμη απ οσους ψαχνουν πληροφοριες για τον Ελληνικο ιχνηλατη...:)
Τελος_

Ανώνυμος είπε...

Μουσουλμανος - θρησκεια
Τουρκος - Εθνικη καταγωγη
Εσυ αποκαλεσες εντελως αυθαιρετα τους κατοικους των ορεινων της Θρακης Τουρκους.
Απο που; Απ τα ντουβαρια; τις πεζουλες; Πως τα συνδεεις;

Ανώνυμος είπε...

Δεν αναιρείται απο τον σχολιαστή στο blog η αλήθεια αυτών που γράφει ο Χειλαδάκης.
Αλλά και εκεί http://www.oodegr.com/oode/biblia/kritiki/poioi_tourkoi_1.htm ο Χειλαδάκης αν δε βαριέσαι, να διαβάσεις, εξηγεί πως οι Μουσουλμάνοι στον Ελλαδικό χώρο ΔΕΝ είναι τούρκοι.
Όσο για τον Ελληνικό ιχνηλάτη ...δεν είναι για όλους Ελληνικός.

http://www.ethnos.gr/entheta.asp?catid=23385&subid=2&pubid=63495338

Λογικό Πρόβατο.

sax είπε...

Εχεις κουρασει... Επιμενεις να διαστρευλωνεις αυτα που λεω, στην προσπαθεια σου να στηριξεις την αποψη σου η οποια ειναι κενη περιεχομενου.
Που αποκαλεσα τους κατοικους της ορεινης Θρακης Τουρκους;
Ειπα πως εζησαν Τουρκοι ΚΑΙ στα βουνα. Δεν καταλαβαινες τα δικα μου γραπτα και καταλαβαινεις του Ομηρου...
Και πως το ξερω..; Απ τις μαρτυριες των προγονων μου! Πρεπει να εισαι ο μονος, που δεν καταλαβε οτι τα Ιμερα ειναι το χωριο μου...
Και γιατι ειναι Τουρκοι; Γιατι ετσι θελουν να λενε! Αν ηθελαν να λενε οτι ειναι Πορτογαλοι, θα το δεχομουν και αυτο, σαν δικαιωμα τους αφου δεν καταπατα τα δικα μου, οποτε δεν με αφορα! Και κανεις Πομακος -απ οσο ξερω- δεν ειπε ποτε, οτι ειναι Τουρκος, ουτε και εζησαν ποτε δυτικα της Ξανθης. Ομως ηταν τσοπανηδες των δικων μας και ετσι γνωρισαμε και αυτους και τις οικογενειες τους.
Ξεκολλα!

Ανώνυμος είπε...

1.Τώρα έγινε απ ..."τις μαρτυρίες των προγόνων μου" ενώ πρίν ήταν ..."Τα σπιτια, οι πεζουλες, οι στερνες και τα μνηματα τους, μαρτυρουν πως ζουσαν και στα βουνά και ηταν αυτοι που -κατα κανονα-εφυγαν στην ανταλλαγη αφου ηταν Β' κατηγοριας πολιτες..."

Ενδιαφέρουσα αλλαγή πηγής, να γιατί χρειάζεται ο διάλογος.
Αλλά και έτσι να είναι οι πρόγονοί σου το 1912 που εγκαταστάθηκαν γνώριζαν για Πομάκους, εξισλαμισμένους και αυτοπροσδιορισμό των τρομοκρατημένων. Αυτά τα λένε και οι σημερινοί ψευτοαριστεροί αγνοώντας την πραγματική τρομοκρατία που ασκείται σήμερα σε αυτούς τους ανθρώπους ...όχι πρίν από 100 χρόνια.

Αφού λοιπόν είσαι και Πόντιος με ανοιχτό μυαλό και πιστεύεις στον αυτοπροσδιορισμό πάρε και έναν Σέρα χορόν απ αυτούς που (λένε πως) τον χορεύουν 5 χιλιάδες χρόνια.
http://www.youtube.com/watch?v=9yCkm6ErLOA&feature=related

υ.γ. Μετά από την σούπα των καταγωγών και τον αυτοπροσδιορισμό στα Βαλκάνια για τους ανθρώπους φαντάσου τι γίνεται με τους σκύλους.

Λογικό πρόβατο.

Ανώνυμος είπε...

Αυτο που εννοω (για την εγκυροτητα του Χειλαδακη) ειναι οτι δυσκολευομαι να δεχτω την "μελετη" καποιου ερευνητη εκ μερους της "Ορθοδοξης Ομαδας ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ Ερευνας".

Ανώνυμος είπε...

Ποιανού δέχεσαι; με δεδομένο πως οι πρόγονοί σου έχουν λάθος αντίληψη για την Εθνική καταγωγή των μουσουλμάνων (?) ανταλλαγμένων.
Δες τι προσκυνάνε χιλιάδες Μουσουλμάνοι στην Τουρκία.

Λογικό Πρόβατο

Ανώνυμος είπε...

Μου ξέφυγε η επισύναψη. Τον Αι Γιώργη προσκυνάνε, σημάδι του τεράστιου όγκου των εξισλαμισμένων Ελλήνων που ανταλλάχτηκαν.

http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=41237

Λογικό πρόβατο.

sax είπε...

Λογικο προβατο, συνεχιζεις μια ασχετη συζητηση -και να παραπληροφορεις, σ εναν χωρο, που ψαχνει ο κοσμος τι ντοματες θα φυτεψει... και δεν μπορω να αφηνω ετσι τις ανοησιες, αφου τα γραπτα μενουν και πιθανον να τις διαβασουν νεα παιδια.
Για τον Χειλαδακη, αλλος ειναι αυτος -ανωνυμος- που σου μιλαει κι οχι εγω... απορρω ομως γιατι τον ανεφερες, αφου διαφωνεις και εσυ μαζι του. Εσυ λες οτι υπηρχαν τουρκοι στα πεδινα και αυτος πως δεν υπηρχαν.
Αυτο που ανεβασες πριν, εχει τοση σχεση με την Σερα, οσο και το χασαπικο με το χασαποσερβικο... ομως εδειξες οτι δεν το εχεις σε τιποτε το να πας απ το ενα ακρο στο αλλο..;)
Τον Αι Γιωργη, τον προσκυνουν -εκτος απ την Τουρκια- σε Αιγυπτο, Συρια και Παλαιστινη -γεμιζουν τα μοναστηρια- και τον αποκαλουν Αλ Χαντρ. Σημαινει κατι αυτο..;
Εγω ειμαι ο συντηριτικος της παρεας. Επειδη δεν θελω να μου κουνα κανεις το δαχτυλο του στα μουτρα λεγοντας μου ποιος ειμαι, γι αυτο αναγνωριζω το δικαιωμα της αυτοδιαθεσης στους αλλους. Γιατι δεν θελω να μπλεξω... Αντε τωρα, γατι εχουμε και δουλειες στους μπαχτσεδες.
Να εισαι καλα.