Νερό - Το ανεκτίμητο αγαθό με τις ευάλωτες ισορροπίες

Το ανεκτίμητο αγαθό με τις ευάλωτες ισορροπίες

Διαχείριση & επάρκεια ή σπατάλη-υποβάθμιση-λειψυδρία-ερημοποίηση;

Ή αλλιώς: Καιρός να δείξουμε ωριμότητα επειδή, στο κρύο φοράς ένα ρούχο παραπάνω, αλλά με άδειες δεξαμενές την 7η ημέρα σε φροντίζουν όσοι ακόμη είναι πρίν την 6η. Δείξτε λίγη υπομονή φίλοι. Απευθύνεται σε όλους.

Στην χώρα μας για το πόσιμο ή αρδευτικό νερό, την επάρκεια, την διαχείριση, την ρύπανση και τους ποιοτικούς χαρακτήρες, υπάρχουν σοβαρά θέματα που πρέπει να λυθούν, αλλά και μια τεράστια παραφιλολογία που ξεκινάει από «σταυρώματα» και «ευλογητά» για να ξορκίσουμε την κακή ποιότητα, μέχρι ηρωϊκές απαντήσεις (σε θέματα διαχείρισης) τύπου «μολών λαβέ». (Έχουν διατυπωθεί από αναγνώστες και σ’ αυτή την ιστοσελίδα).
Στον αντίποδα, σε μια Δημόσια Διοίκηση εντελώς ανοργάνωτη και με την γνωστή πολιτικο-πελατειακή μέθοδο επανδρωμένη, με εκτός απαιτούμενων γνώσεων και ικανοτήτων «υπαλλήλους» σε όλα τα επίπεδα της ιεραρχίας, ανατέθηκε από την «φαιδρά πορτοκαλέα» (με καθυστέρηση δεκαετιών όπως σε όλα τα κρίσιμα θέματα) και υπό την πίεση τραγικών συχνά καταστάσεων (βλέπε τριετία ξηρασίας ’90-’92), η θέσπιση κανόνων διαχείρισης του υδατικού δυναμικού και προστασίας του από την ρύπανση, η παρακολούθηση της τήρησής των θεσμών και η επιβολή κυρώσεων στους μη συμορφούμενους «ιθαγενείς», όπως μας βλέπουν οι χαρτόβιοι καρεκλάτοι «αρμόδιοι»!!!

Ας τα δούμε πιο συγκεκριμένα και λίγο πιο αναλυτικά.

1. Θεωρούμε φυσικές κινήσεις:
- Να ανοίγουμε την βρύση και να τρέχει νερό πόσιμο.
- Να πλένουμε αυτοκίνητο, αυλή, πεζοδρόμιο κρατώντας ένα λάστιχο και αδιαφορώντας ταυτόχρονα για την σπατάλη που κάνουμε.
- Να ποτίζουμε τον κήπο ή τις καλλιέργειές μας αντλώντας νερό καλό ποιοτικά και επαρκές ποσοτικά από το ιδιόκτητο πηγάδι ή την γεώτρηση.

2. Δεν αναρωτηθήκαμε (πλην των σχετιζομένων με το αντικείμενο) σχεδόν ποτέ:
- Από πού προέρχεται αυτό το νερό;
- Είναι ατελείωτο ή μήπως περιορισμένο;
- Πόσο σοβαρές είναι οι κατά καιρούς ανακοινώσεις της επιστημονικής κοινότητας για τις μεταβολές στις κλιματικές συνθήκες και εξ αυτών στην απειλή της λειψυδρίας και στα φαινόμενα ερημοποίησης μεγάλων περιοχών που είναι το φυσικό επακόλουθο;
- Γιατί τα τελευταία χρόνια όλο συχνότερα και εντονότερα ακούγονται φωνές αγωνίας για την ρύπανση του περιβάλλοντος και κατ’ επέκταση των υπόγειων υδροφόρων; · Έχουμε ως καταναλωτές ατομικές ευθύνες ορθολογικής χρήσης και υποχρεώσεις προστασίας αυτού του αναντικατάστατου αγαθού από σπατάλη και ρύπανση;

3. Ας προσεγγίσουμε τα πιο πάνω ερωτήματα:
- Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, έχουμε ακούσει για τον «κύκλο του νερού». Από τους επιφανειακούς υδάτινους όγκους (θάλασσα, λίμνες, ποτάμια κ.λ.π.) αλλά και το έδαφος, το νερό εξατμίζεται σχηματίζοντας τα σύννεφα. Από εκεί επιστρέφει στην γή ως βροχή, χιόνι, χαλάζι και δροσιά, μορφές που όλες μαζί τις ονομάζουμε «ατμοσφαιρικό νερό».
- Μια ποσότητα από το ατμοσφαιρικό νερό απορρέει με την μορφή κάθε μεγέθους ποταμών και χειμάρρων προς τις λίμνες ή την θάλασσα.
- Άλλη ποσότητα κατεισδύει στο έδαφος και αποθηκεύεται στους υπόγειους υδροφόρους (κατάλληλοι λιθολογικοί σχηματισμοί που έχουν τον ρόλο ταμιευτήρων), από όπου συχνά επανεμφανίζεται στην επιφάνεια με την μορφή πηγών που με την σειρά τους δημιουργούν συστήματα απορροής με κατάληξη τις λίμνες ή την θάλασσα.
- Από τους υπόγειους ταμιευτήρες νερό αντλείται μέσα από πηγάδια ή γεωτρήσεις για υδροαρδευτικούς σκοπούς. Στις αρδεύσεις, μια ποσότητα που εκτός των εδαφολογικών παραμέτρων συναρτάται και με την επικρατούσα θερμοκρασία, εξατμίζεται άμεσα, άλλη κατεισδύει στο έδαφος επανατροφοδοτώντας τους υδροφόρους και κάποια απορροφάται από το ριζικό σύστημα των φυτών για τις διατροφικές ανάγκες τους. Ένα τμήμα της τελευταίας μέσω της εξατμισιδιαπνοής του φυλλώματος αποβάλλεται στην ατμόσφαιρα.
- Αντίστοιχα στο ζωϊκό βασίλειο, νερό καταναλώνεται ως πόσιμο, ενώ μια ποσότητα αποβάλλεται στο περιβάλλον μέσω των ούρων η του ιδρώτα.
- Οι άνθρωποι το καταναλώνουμε ως πόσιμο, για την παρασκευή τροφής, για την καθαριότητα σώματος, ρούχων, χώρων κ.λ.π. Πέραν αυτού που αποβάλλεται με τα ούρα και τον ιδρώτα, μεγάλες ποσότητες απορρίπτουμε στο περιβάλλον μετά την χρήση του, ακατάλληλο πλέον για επαναχρησιμοποίηση.

4. Τα ανωτέρω είναι μια σύντομη ανάλυση στον κύκλο του νερού. Σε αυτόν (όπως βλέπουμε) δεν αναφέρεται πουθενά η δημιουργία «νέου νερού». Γίνεται λοιπόν φανερό πως το υπέδαφος αποθηκεύει μεν αλλά δεν «γεννά» νερό. Είναι επίσης εμφανές ότι αυτό δεν καταστρέφεται (χάνεται) συμμετέχοντας στην κατασκευή όλης της οργανικής και σημαντικού τμήματος της ανόργανης ύλης.

5. Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΕΤΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΑ και επομένως τα διαθέσιμα αποθέματα καλής ποιότητας μειώνονται έμμεσα.

6. Παράλληλα η μείωση του ατμοσφαιρικού νερού εξ αιτίας των κλιματικών αλλαγών, άρα και η ελάττωση της κατείσδυσης, μοιραία οδηγεί σε περαιτέρω μείωση των υπόγειων ή και επίγειων αποθεμάτων.

7. Η ρύπανση που προκαλούμε με τα πάσης φύσεως λύματα που ασυνείδητα απορρίπτουμε χύδην στο έδαφος, σε ρεμματιές ή σε χειμάρρους και ποταμούς, (σε αυτά περιλαμβάνονται και οι αλόγιστες ποσότητες φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων), επιτρέπει την κατείσδυση στους υπόγειους ταμιευτήρες κακής ποιότητας νερού. Καθίσταται έτσι ακατάλληλο όχι μόνο το ήδη αποθηκευμένο, αλλά ρυπαίνεται πιθανά μη αναστρέψιμα και η «αποθήκη», άρα και με τον τρόπο αυτό μειώνονται οι αντίστοιχες ποσότητες πόσιμου.

8. Η ανεξέλεγκτη και χωρίς κανόνες ορθής εκμετάλλευσης και διαχείρισης άντληση νερού από πηγάδια ή γεωτρήσεις για αρδευτικούς κυρίως σκοπούς και οι κατά κανόνα εντελώς λανθασμένες για το κλίμα της χώρας αρδευτικές μέθοδοι, προκαλούν αλυσιδωτές ζημιές(ντόμινο για τους γλωσσομαθείς).

Ας τις δούμε:

- «Αφαιρείται» από τους υπόγειους υδροφόρους νερό όχι από το περίσσευμα όπως είναι η σωστή εκμετάλλευση, αλλά από τα «κρίσιμα» αποθέματα.
- Η με καταιωνισμό (εκτοξευτήρας ή κανόνι στην αγροτική διάλεκτο) άρδευση καλλιεργειών στις γνωστές υψηλές θερινές θερμοκρασίες, επιφέρει άμεσα την εξάτμιση σχεδόν του 50% του νερού που ρίπτεται.
- Κατά συνέπεια για να φθάσει στο καλλιεργημένο έδαφος η αναγκαία ποσότητα, απαιτείται η άντληση διπλάσιας ποσότητας νερού.
- Επομένως καταναλώνουμε και την διπλάσια ενέργεια.
- Επειδή τα υγρά είναι ασυμπίεστα, η αφαίρεση νερού από τον υδροφόρο μεταφράζεται πρακτικά σε αφαίρεση ύλης και επομένως σε καταστάσεις εξάντλησης, υπό την πίεση των υπερκείμενων εδαφών ο υδροφόρος συρρικνώνεται. · Μειώνεται δηλαδή ο όγκος του άρα και οι αποθηκευτικές δυνατότητες.

9. Συνυπολογίζοντας την ελάττωση, λόγω των κλιματικών αλλαγών, του ατμοσφαιρικού νερού (άρα της κατείσδυσης), με την σταθερή μείωση των αποθεμάτων και την «σμίκρυνση» των «αποθηκών», διαπιστώνουμε ότι η συνεχιζόμενη χωρίς όρους εκμετάλλευση του υπόγειου νερού, θα οδηγήσει σταδιακά σε καταστάσεις ακόμη και στείρευσης, ενώ ήδη σε παράκτιους υδροφόρους, σε πολλά μέρη όχι μόνο της νησιωτικής, αλλά και της ηπειρωτικής χώρας, έχει επιτρέψει την προέλαση του θαλάσσιου νερού στα ενδότερα και την καταστροφή της υπόγειας υδροφορίας λόγω υφαλμύρωσης.

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ: Η «συρρίκνωση» αφορά στους υδροφόρους που αναπτύσσονται στα πεδινά εδάφη απανταχού της χώρας όπου είναι κατασκευασμένος και ο μέγιστος αριθμός των γεωτρήσεων και των πηγαδιών και αποτελούνται από κοκκώδη υλικά και όχι στους βραχώδεις σχηματισμούς. Στους τελευταίους, η υπεράντληση κατέστρεψε σε πολλά μέρη τον φυσικό φραγμό του γλυκού νερού επιτρέποντας την διείσδυση του θαλάσσιου.

- 10. Είναι γεγονός ότι η «εγκληματική» υπερεκμετάλλευση του υπόγειου νερού γίνεται από τους καλλιεργητές. Τρανταχτό παράδειγμα η Θεσσαλική πεδιάδα. Μερικές χιλιάδες νόμιμων γεωτρήσεων και ανεξακρίβωτος αριθμός παράνομων (ισοδύναμος ή και μεγαλύτερος), από τις οποίες (νόμιμες και παράνομες) ένα σοβαρό ποσοστό είναι κατασκευαστικά εκτρώματα και η υπερεντατική και χωρίς κανόνες εκμετάλλευση για αρδευτικούς σκοπούς, οδήγησαν σταδιακά μεν αλλά πολύ σύντομα (μέσα σε 20 χρόνια), σε φαινόμενα εξάντλησης το υπόγειο υδατικό δυναμικό της πεδιάδας.

11. Οι αρμοδιοαναρμόδιοι πολιτειακοί παράγοντες θορυβημένοι αντιλήφθηκαν αργά ότι έπρεπε να ληφθούν δραστικά μέτρα και να γίνουν συμπληρωματικά έργα σωτηρίας, διαφορετικά η μεγαλύτερη πεδιάδα της χώρας, κινδύνευε με ολοσχερή ξήρανση λόγω αδυναμίας άρδευσης. · Ένα από τα έργα είναι η πολυθρύλητη εκτροπή του Αχελώου. Η πολιτική ανεπάρκεια, η απουσία εκτενούς και εμπεριστατωμένης ενημέρωσης προς όλες τις κατευθύνσεις, η αδυναμία ορθής σκέψης, το χείριστο είδος του ατομικού συμφέροντος κάθε εμπλεκόμενου, οι αστήριχτες κορώνες τάχα εμβριθούς μόρφωσης «οικολογικών(;;;;;;) οργάνων» και «οργανώσεων», οι πολύχρονες διαδικασίες επίλυσης απαλλοτριώσεων, παράλογων απαιτήσεων, ανεγκέφαλων συχνά αντιδράσεων, προσφυγών, διεκδικήσεων κ.λ.π. κ.λ.π. κ.λ.π. , κατάφεραν το πολυδάπανο έργο να μην έχει ολοκληρωθεί (και πολύ πιθανόν να μην ολοκληρωθεί ποτέ), προς δόξα του φανατισμού, των παρωπίδων, του συμφεροντολογισμού και της έλλειψης μόρφωσης που μας διακρίνει σε όλα τα επίπεδα.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Τα νερά ενός από τους μεγαλύτερους ποταμούς της χώρας, εξακολουθούν εντελώς ανεκμετάλλευτα να χύνονται (δηλαδή να χάνονται) στην θάλασσα (δυστυχώς όχι μόνο του Αχελώου), επιβεβαιώνοντας την ιστορική ρήση για το «άπειρο μέγεθος της ανθρώπινης βλακείας». · Ένα δεύτερο έργο που ευτυχώς τελείωσε αλλά δεν επαρκεί, είναι η μερική ανασύσταση της λίμνης Κάρλας κοντά στον Βόλο, που είχε αποξηρανθεί αποδίδοντας χιλιάδες καλλιεργήσιμα στρέμματα. Σκοπός της μερικής αναδημιουργίας της είναι η συγκέντρωση των ομβρίων της ευρύτερης περιοχής και η, με τα νερά αυτά μέσω της κατείσδυσης, μερική ενίσχυση περιορισμένου αριθμού (από το σύνολο) υπόγειων υδροφόρων που κινδυνεύουν με στείρευση.

12. Για όλη την χώρα και κάτω από την πίεση Ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών θεσμών και κανόνων προστασίας και διαχείρισης, η μη θέσπιση των οποίων τιμωρείται με δυσβάστακτα πρόστιμα και όχι μόνο, οι εκλεγμένοι κυβερνήτες μας, προσπάθησαν να υπακούσουν στην λογική που τους επιβλήθηκε, αν και έπρεπε από δεκαετίες να έχουν εφαρμόσει από μόνοι τους τέτοιο νομοθετικό πλαίσιο. Και ώ του θαύματος, πιστοί στην προχειρότητα και τον ωχαδερφισμό μας, όλων αυτών η οργάνωση και εφαρμογή ανατέθηκε με προίκα ελλιπέστατη και στρεβλή νομοθεσία, στις, εξαιτίας του τρόπου επάνδρωσής τους που προανέφερα, εντελώς ανίκανες, ανεπαρκείς και άσχετες με το αντικείμενο υπηρεσίες των Περιφερειών και των πρώην Νομαρχιών.

Και για να κάνουμε συγκεκριμένα τα λόγια, θα χρησιμοποιήσω ένα χειροπιαστό παράδειγμα:
- Σε κάθε Περιφέρεια υπάρχει Διεύθυνση Υδάτων που αντικείμενο έχει την διαχείριση του υδατικού δυναμικού στην περιοχή που την ορίζει, την τήρηση των περιβαλλοντικών όρων ως προς τις χρήσεις νερού, την έκδοση των αδειών κατασκευής πηγαδιών και γεωτρήσεων, την διευθέτηση χειμάρρων, πηγών και κάθε δραστηριότητας που σχετίζεται με την εκμετάλλευση του νερού και βέβαια την έκδοση των αδειών χρήσης νερού για όλα τα πηγάδια τις γεωτρήσεις ή άλλες δραστηριότητες, αφού εξετάσει τους σχετικούς φακέλους με όλα τα γεωλογικά, υδρογεωλογικά, λιθολογικά, «υδατοδυναμικά» κ.λ.π. στοιχεία.
- Στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας λοιπόν, η οποία είναι υπεύθυνη για τους Νομούς Βοιωτίας, Εύβοιας, Φθιώτιδας, Φωκίδας και Ευρυτανίας δεν υπάρχει ούτε ένας Γεωλόγος!!! Ποιος εξετάζει τους φακέλους μη δίνοντας λύσεις λόγω ασχετοσύνης άρα και ευθυνοφοβίας, βασανίζοντας τους «ιθαγενείς» που ανέφερα στην αρχή;;; Διαβάστε πάλι τις αρχικές παραγράφους και θα καταλάβετε.
- Και για να μη σας φαίνονται υπερβολικά αυτά να προσθέσω και τούτο. Στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας-Στερεάς, στην οποία καταλήγουν όλοι οι φάκελοι για την τελική αδειοδότηση και των δύο αυτών Διοικητικών διαμερισμάτων, υπάρχει ένας Γεωλόγος!!! Τουλάχιστον υπήρχε ένας μέχρι πρίν από ένα εξάμηνο.
- Το Θέμα αφορά δεκάδες χιλιάδες φακέλους. Έχετε άποψη;;;
- Αν δεν έχετε, ίσως σας βοηθήσουν τα εξής στοιχεία: Υπολογίζεται ότι στην χώρα υπάρχουν περίπου 300 χιλιάδες πηγάδια και γεωτρήσεις, από τις οποίες οι μισές σχεδόν (κατ’ άλλους οι περισσότερες) είναι παράνομες!!!
- Ο έλεγχος ενός φακέλου άρα και η έκδοση σχετικής άδειας, παρά τις «αισιόδοξες» διατάξεις της «πολιτείας» ( το π συνειδητά όχι κεφαλαίο), που προβλέπουν την χορήγησή της το πολύ σε 40 ημέρες, διαρκεί ανάλογα με τούς ανίκανους και εκτός αντικειμένου θεματοφύλακες του Δημοσίου συμφέροντος που θα εμπλακούν, από 8-30 μήνες!!!!!!!!!!!!
- Και επειδή κάποιοι αναγνώστες θα βιαστούν να με χαρακτηρίσουν κακοπροαίρετο, τους καλώ σε πιο απλές σκέψεις και υπολογισμούς: Ας δεχτούμε τους χρόνους που προβλέπουν οι διατάξεις (40 ημέρες) και για να γίνω ακόμη πιο συγκαταβατικός, προτείνω να θεωρήσουμε ότι απαιτούνται 30 ημέρες, δηλαδή μόνο ένας μήνας για κάθε περίπτωση.
- Εκτός από τις 150 χιλιάδες παράνομες γεωτρήσεις που πρέπει να νομιμοποιηθούν και για τις υπόλοιπες νόμιμες 150 χιλιάδες, απαιτείται σχετικό χαρτοβασίλειο για την έκδοση άδειας χρήσης νερού.

Ας κάνουμε και εδώ μια παραχώρηση:
Να χρειάζονται σχετική άδεια μόνο οι 50 χιλιάδες από τις νόμιμες. Φθάνουμε έτσι αθροιστικά στον αριθμό 200 χιλιάδες.
- Η εξέταση λοιπόν και αδειοδότηση σύμφωνα με τους συμπιεσμένους χρόνους που προαναφέραμε, χρειάζονται για να ολοκληρωθούν 200 χιλιάδες μήνες. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

- Για να διευκολυνθούμε στους υπολογισμούς θα χρησιμοποιήσουμε τους μέσους όρους:
- Οι Περιφέρειες είναι 13 και διαιρώντας το 200 χιλιάδες με το 13 προκύπτει 15. 400. Τόσους μήνες χρειάζεται κάθε Περιφέρεια. Αν το μετατρέψουμε σε χρόνια προκύπτει: 15.400:12=1.283 χρόνια. Δηλαδή το 3.295 ή αλλιώς 13 αιώνες αργότερα («…να μας έχει ο Θεός γερούς…» που τραγουδάει και ο Νιόνιος).
- Αν διαφωνείτε προτείνω το εξής: Να δεχθούμε την εξωπραγματική ταχύτητα ότι αδειοδοτείται ένα(!!!!!!!) αίτημα την ημέρα, δηλαδή 22 τον μήνα από κάθε περιφέρεια, δηλαδή 22χ13=286 κάθε μήνα. Άρα: 200.000 : 286= 700 μήνες ή 58 χρόνια.
- Διαλέξτε τι προτιμάτε. Ακόμη και με ταχύτητες φωτός, το εξάμβλωμα που παριστάνει τις Υπηρεσίες της Δημόσιας Διοίκησης στην Χαχαβία που βαυκαλίζεται ότι είναι κράτος, χρειάζεται 58 χρόνια να ολοκληρώσει (και βέβαια χωρίς στάσεις εργασίας και απεργιακές κοινητοποιήσεις), τις διαδικασίες επίλυσης ενός προβλήματος που στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο ποτέ δεν προέκυψε.
- Και δεν προέκυψε επειδή μόνον εδώ η παρανομία είναι καθεστώς και η νομιμότητα χαρακτηρίζεται ως ηλιθιότητα, αφού τα κοματικά γραφεία κάθε ανύπαρκτου ανεξαρτήτως απόχρωσης, ρύθμιζαν και ρυθμίζουν τις διαφορές νομίμου-παρανόμου. Όπου καθυστερούνται οι ρυθμίσεις, τους χρόνους αναλαμβάνουν να συντομεύσουν τα τρακτέρ στις Ε.Ο., οι κατεβασμένοι διακόπτες στην ΔΕΗ, τα σκουπίδια με την χολέρα, τα βυτιοφόρα και τα φορτηγά στα τελωνεία και στα διϋλιστήρια, οι λιμενεργάτες και τα εγκλωβισμένα πλοία, οι ακινητοποιημένοι σιδηρόδρομοι, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας κ.λ.π. κ.λ.π. σωματεία «εργαζομένων»(;;;) και (επειδή από όλα έχει ο μπαξές), τελευταία προστέθηκαν και οι (πλέον σκληρά εργαζόμενοι της οικουμένης!!!) υπάλληλοι της Βουλής με τους 16 ή 18 (δεν θυμάμαι ακριβώς) παχυλούς μισθούς!!!

- ΑΠΟΡΙΑ για να επανέλθουμε: Ποιες υπηρεσίες είπατε θα εξετάσουν μέχρι τις 17-12-2012 που λήγει η προθεσμία (έληξε την Δευτέρα), τους φακέλους και θα εκδώσουν τις σχετικές άδειες;
- Η συνολική προθεσμία που είχε δοθεί (μαζί με δύο παρατάσεις) ήταν 18 μήνες !!!!!!!!!!!!!!! Επιμένετε ότι είμαι κακοπροαίρετος;;;

13. Παρ’ όλα αυτά επιμένω ότι κανόνες διαχείρισης πρέπει να υπάρξουν και το κυριότερο, πρέπει να τηρούνται. Διαφορετικά να είστε βέβαιοι ότι αν συνεχιστεί η σημερινή ασυδοσία και από την άλλη μεριά, η παντελώς ανίκανη και αδαής Δημόσια Διοίκηση, επιχειρεί με αποφάσεις και ενέργειες επιπέδου ατόμου με νοητική στέρηση, να θεσμοθετήσει διαχειριστικό και προστατευτικό πλαίσιο, το μόνο που θα καταφέρει είναι να προκαλέσει την ολοκληρωτική καταστροφή στην υπόγεια και επιφανειακή υδροφορία της χώρας και κατά συνέπεια στην γεωργική και όχι μόνο παραγωγή. Επειδή το μόνο που έχει πετύχει εδώ και δεκαετίες είναι να εξωθεί και τον πιο μικρό καταναλωτή να παρανομεί προκειμένου να επιβιώσει.

14. ΑΣ ΣΚΕΦΘΟΥΜΕ ΣΟΒΑΡΑ:
Την λειψυδρία συνοδεύει η πείνα, επειδή χωρίς νερό δεν παράγεται τροφή και αν παράγεται είναι ελάχιστη.


ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ. Αυτή είναι η κατάσταση σχετικά με τα νερά στην χώρα μας. Τώρα πώς θα μπεί τάξη, πως θα γίνει η τεράστια συστηματική απογραφική δουλειά που είναι πάρα πάνω από αναγκαία, πώς θα συνταχθούν πίνακες και χάρτες με πραγματικά στοιχεία όπου θα καταγραφούν αντικειμενικά αξιολογημένες οι συνθήκες κάθε περιοχής, με δυνατότητα συνεχούς ενημέρωσης των δεδομένων, έτσι ώστε να γίνεται άμεσα εμφανές πού και τι μέτρα προστασίας ή ενίσχυσης του υπόγειου υδατικού δυναμικού πρέπει να λαμβάνονται στην πάροδο του χρόνου και σε τι σωστές διαχειριστικές ενέργειες πρέπει ανεμπόδιστα να μπορούν να προχωρούν οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΡΜΟΔΙΟΙ που θα έχουν τοποθετηθεί, ας σκεφθεί ο καθένας μας.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ:
Α. Οι μόνες υπηρεσίες που είχαν συστηματικό αρχείο (έστω και σε πρωτόγονη μορφή) με σημαντικές πληροφορίες και πρόθυμα παραχωρούσαν στοιχεία, ήταν οι διανομαρχιακές Υπηρεσίες Εγγείων Βελτιώσεων (Υ.Ε.Β.). Αντί να εκσυγχρονισθούν, να αξιοποιηθεί το επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό, να γίνουν παραγωγικές και να αποτελέσουν τη βάση για όλο το οικοδόμημα προστασίας και διαχείρισης του νερού, τις διέλυσαν και όλη η συσσωρευμένη εμπειρία και γνώση, βολοδέρνουν βορά τρωκτικών σε ρυπαρά υπόγεια!!!
Β. Είναι βέβαιο πάντως ότι για τους υδάτινους πόρους:
-- Με τις μαύρες σημαίες που ξεδιπλώνονται σε κάθε ευκαιρία για να φύγει ο Αντίχριστος!!! --Με «σταυρώματα και ευλογίες» για να φύγει η ρύπανση!!!
-- Με απαντήσεις τύπου «μολών λαβέ» για την θεσμοθέτηση κανόνων διαχείρισης και εκμετάλλευσης, πιστές στη εξωφρενική και αστήρικτη θεωρία ότι η απογραφή γίνεται για να πουλήσει μετά η πολιτεία τα νερά σε ξένους ιδιώτες!!!
-- Με φαιδρά μέχρι επικινδυνότητας μέλη στις πολιτειακές επιτροπές που συστήνονται να θεσμοθετήσουν για την διαχείρηση, (όπως συγκεκριμένος βουλευτής που πρόσφατα με πρωτοφανή ιταμότητα εξέφρασε εκτός από την άγνοιά του και την πλήρη άρνησή του να ενημερωθεί για ό,τι έπρεπε να αποφασίσει).
-- Με την δική μας πλήρη αδιαφορία στην σπατάλη του νερού και στην ανεξέλεγκτη ρύπανση του περιβάλλοντος (ιδιώτες, αγροτοκτηνοτρόφοι, βιομηχανίες).
-- Με την ανειδίκευτη, ανεκπαίδευτη, ανεύθυνη, περιδεή περί την λήψη αποφάσεων, φυγόπονη και…και…και… Δημόσια Διοίκηση όχι απλή τροχοπέδη αλλά δύναμη οπισθοδρόμησης σε κάθε βήμα κάθε πολίτη, δυστυχώς οι προοπτικές μόνο ευοίωνες δεν είναι.

Φίλοι προσπάθησα σε λίγες γραμμές να ωθήσω να σκεφθούμε τις δικές μας ευθύνες και υποχρεώσεις σε ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως η επάρκεια του νερού. Ελπίζω έστω και ελάχιστα να προβλημάτισα. Είναι αλήθεια ότι χρησιμοποίησα «σκληρές» εκφράσεις για να περιγράψω τις υπάρχουσες συνθήκες. Σας διαβεβαιώνω ότι όχι μόνο δεν υπάρχει ίχνος υπερβολής αλλά κατά περιοχές υπάρχουν και χειρότερες καταστάσεις, είτε στην διαχείριση είτε στην προστασία. Να θυμόμαστε ότι ο Ασωπός της ρύπανσης και ο Αχελώος της απώλειας, δεν είναι μεμονωμένες περιπτώσεις στη χώρα, αλλά ο κανόνας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Διαβάστε ακόμη:Που και πως βρίσκουμε νερό

Δημοσίευση σχολίου