Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Το πότισμα-Λαϊκή ιατρική

δρακοντια

Το πότισμα είναι είδος θεραπείας με υγρό παρασκεύασμα, που δρούσε σαν εμβόλιο, δημιουργώντας αντισώματα στον οργανισμό του αρρώστου. Γινόταν δε είτε για θεραπεία είτε προληπτικά.

Το πιο γνωστό πότισμα γινόταν σε περίπτωση που δάγκωνε τον άνθρωπο κάποιο φίδι, οχιά, μονομερίδα ή σκονάκι. Τότε το φάρμακο παρασκευαζόταν από τη σκόνη ενός φυτού που λεγόταν φιδοχόρτι:

Ανακάτευαν τη σκόνη αυτή με νερό και πότιζαν τον άρρωστο. Το φιδοχόρτι είναι πιο γνωστό ως δρακοντιά. Ο Αριστ. Βαλαωρίτης («Άπαντα» εκδ. Ίκαρος, Αθ. 1981, τόμος Β', σ. 423) τα αναφέρει ως ξεχωριστά βότανα, που είχαν ωστόσο τις ίδιες θεραπευτικές ιδιότητες. Πάντως ο προσβληθείς από δάγκωμα φιδιού έπρεπε να ποτίζεται δυο φορές την εβδομάδα και μάλιστα μόνον Τετάρτη και Παρασκευή, μόλις σηκωνόταν το πρωί και προτού φάει οτιδήποτε. Και η θεραπεία ήταν σίγουρη.

σκορπιός

Πότισμα γινόταν και για το δάγκωμα σκορπιού, αλλά προληπτικά:

Σ’ αυτή την περίπτωση σκότωναν ένα σκορπιό, τον καίγανε, βράζανε τη στάχτη του με νερό μέσα στο οποίο είχαν ρίξει «σκορπιδοχόρτι», δηλ. το βοτάνι του σκορπιού, και μ’ αυτό πότιζαν τα μωρά παιδιά, την τρίτη μέρα από τη γέννησή τους, δίνοντας τους μια κουταλιά του γλυκού απ’ το παρασκεύασμα. Και το μωρό ασφαλιζόταν, δεν διέτρεχε πια σε όλη του τη ζωή κανέναν κίνδυνο από δάγκωμα σκορπιού.

Πότισμα έκαναν και για μια παιδική αρρώστια, τη σούφρα, κατά την οποία το παιδί γιόμιζε έντονες κοκκινάδες στο λαιμό, ιδίως, αλλά και στο υπόλοιπο σώμα. Για τη θεραπεία, λοιπόν, της σούφρας έβραζαν το γνωστό αγριολάχανο σουφροχόρτι (τρώγεται βραστό και είναι νοστιμότατο) και με το ζουμί του πότιζαν τα μικρό παιδιά που έβγαναν σούφρα.

Πότισμα έκαναν ακόμα στα μικρό παιδιά -προληπτικά πάλι- και με το ζουμί των οσπρίων, ιδίως της φακής:

Προτού ρίξουν το λάδι στην κατσαρόλα έβγαναν μερικές κουταλιές ζουμί και το έδιναν να το πιει το παιδί. Κι αυτό δρούσε ως εμβόλιο.
Πίστευαν ότι δυναμώνει τα μικρά και τα προφυλάει από τις αρρώστιες.

Προφυλάξεις
Πάντα χρησιμοποιείτε τα βότανα υπό την επίβλεψη ενός ειδικού ιατρού και ποτέ μόνοι σας. Μην χρησιμοποιείτε βότανα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα ακόμα και συμπληρώματα χωρίς την γνώμη ιατρού. Οι πληροφορίες που παρέχονται είναι καθαρά και μόνο για ενημερωτικό σκοπό.
Η σελίδα δεν φέρει καμία ευθύνη: Διαβάστε τους όρους χρήσης

Πηγή: Η λαϊκή Ιατρική στη Λευκάδα-Πανταζή Κοντομίχη

Διαβάστε ακόμη:Η δρακοντιά & η λαϊκή θεραπευτική της χρήση στην αρθρίτιδα

3 σχόλια :

Alexandros Eleftheriadis είπε...

Σε οργανωμένες κοινωνίες υπάρχει το περιθώριο σε ένα μικρό αριθμό ατόμων να παρακάμψουν και να ζήσουν εκτός του συστήματος εκμεταλλευόμενοι από το πλεόνασμα που οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στο σύστημα δημιούργησαν.
Δεν είναι όμως βιώσιμη λύση για το σύνολο.
Για να υπάρξει αχρήματη κοινωνία για όλους θα πρέπει να γίνει ουσιαστικά κατάργηση αυτού που λέμε πολιτισμός και επιστροφή στην φύση σε τέτοιο βαθμό που οι σημερινές χώρες εκτός εύκρατης περιοχής θα πρέπει να εγκαταληφθούν αφού η απορρόφηση πόρων και ενέργειας για να συντηρηθούν προϋποθέτει οικονομία πόρων και άρα κάποια μορφή χρήματος.
Μοιάζει με τις σοσιαλιστικές ουτοπίες που είναι καλές μέχρι όμως να τελειώσουν τα λεφτά των άλλων...

andriani είπε...

γεια σας θα ηθελα το τηλεφωνο του εισαγωγεα ευχαριστω

Αλεξ είπε...

Η κοινωνία μας είναι φτιαγμένη για να λειτουργεί με χρήματα.Όπως πολύ σωστά είπε ο φίλος από κάτω,οι λίγοι που θα ζήσουν χωρίς λεφτά στην ουσία θα ζουν με τα λεφτά των άλλων.Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο σε συλλογικό επίπεδο,θα πρέπει να αλλάξει όλος ο πυρήνας της κοινωνίας,και για να γίνει αυτό θα πρέπει να αλλάξει η αντίληψη που έχουμε για την επιβίωση και την συμβίωση.Ο άνθρωπος που θέλει να επιβιώσει και όχι μόνο,δηλαδή να έχει μια καλή ζωή,θα πρέπει να αναπτύξει την ανταγωνιστικότητα και να υπερέχει εναντίων των άλλων.Θα πρέπει να είναι ο καλύτερος στο σχολείο,ο καλύτερος στην δουλειά του πιο μετά ώστε να πάρει ανώτερη θέση και να βγάζει περισσότερα.Αυτό είναι το σύστημα της πυραμίδας. Ο πιο δυνατός είναι πάνω στην κορυφή(ελίτ) και οι πιο αδύναμοι είναι κάτω και σχηματίζουν την βάση. Σε ένα τέτοιο σύστημα γίνεται γρήγορα κατανοητό ότι ο μόνος τρόπος να πλουτίσεις είναι να πατήσεις επί πτωμάτων.



Αν παρατήσουμε τον ανταγωνισμό και στην θέση του τοποθετήσουμε τον συναγωνισμό και την κοινή επιδίωξη για επιβίωση και ζωή,τότε έχουμε μια κοινωνία που λειτουργεί αντίθετα με την σημερινή.Σε μια τέτοια κοινωνία μπορώ να φανταστώ τα παιδιά στο σχολείο να μαθαίνουν πώς να συνεργάζονται για την επίτευξη ενός στόχου που θα έχει σκοπό το γενικό καλό.Μπορώ να φανταστώ εταιρίες που βοηθάνε η μία την άλλη και που δεν πουλάνε προιόντα αλλά τα διαθέτουν στον κόσμο με βάση τις ανάγκες και την ζήτηση.Μπορώ να φανταστώ ανθρώπους να εργάζονται εκεί που υπάρχει ανάγκη και να το κάνουν με όλη τους την χαρά,φυσικά χωρίς να πληρώνονται αφού όλα θα είναι δωρεάν.


Σε μια τέτοια φανταστική για εμάς κοινωνία τα λεφτά απλά δεν θα είχαν θέση.Πιστεύω ότι ο κύριος λόγος που δεν ζούμε έτσι είναι λόγω της απληστίας μας.Αν αλλάξουμε ποτέ μέσα μας,θα αλλάξει και το έξω μας.