Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

Που και πως βρίσκουμε νερό

φυτά που βρίσκουμε νερό

Φυτά που μας δείχνουν ότι υπάρχει νερό

Όπου είναι λυγαριές ή κόνυζα(ψυλλίστρα), ή ραγάζια, ή καλάμια λεπτά και μαλακά, ή κολλιτσίδα μόνη της φυτρωμένη, ή τριφύλλι, ή βρύα, ή βούρλα μόνα τους φυτρωμένα, υπάρχει ελπίδα να βρούμε νερό και εκεί πρέπει να σκάψουμε.
Νερά υπάρχουν όπου φυτρώνουν η αγριάδα, το πεντάνευρο, οι ήλιοι, το βούτημο, οι βάτοι, το κοντυλόχορτο, ο αγριοδιόσμος, το πολυτρίχι, το νυχάκι, το ξυνολάπαθο, το πολυγόνατο, το βρωμόχορτο, το χιλιόχορτο, η χαμολεύκα, η κύπερη, ο χαμολειός και το άγριο τριφύλλι. Επίσης το περιπλοκάδι, η αγριοσυκιά, η αγριοφτελιά, το κοντυλόχορτο και τα χρυσάνθεμα.

Όπου υπάρχουν τα φυτά αυτά σημαίνουν ότι υπάρχει και νερό υπόγειο. Και όπου είναι μαραμένα, τα νερά είναι κοντά στην επιφάνεια του εδάφους, αδύνατα και όχι διαρκή. Όταν είναι πιο πολλά και χλωρά και τα νερά είναι βαθειά και διαρκή.
Όταν τα φυτά αυτά είναι πολλά μαζί, πυκνά, χλωρά και θρεμμένα, πολλά θα είναι και τα νερά. Όπου είναι μαύρη η γη και βαθειά είναι διαρκέστερα και αδρότερα τα νερά.
Και από τα χώματα όσα είναι πολύ λασπερά, έχουνε περισσότερα νερά και ακόμα πιο πολλά όσα χώματα γλυκίζουν.

Με ποιόν τρόπο δοκιμάζουμε ότι υπάρχει νερό
Σκάβουμε λάκκο στο μέρος που θέλουμε να βρούμε νερό, βάθους ενάμιση μέτρου και φτιάχνουμε ένα αγγείο από μολύβι σε σχήμα ημισφαιρίου ή παίρνουμε μια χύτρα και την ώρα που βασιλεύει ο ήλιος αλείφουμε με λάδι το αγγείο που θα έχουμε. Κατόπιν παίρνουμε μαλλί πλυμένο, ξερό και καθαρό μήκους έως οχτώ εκατοστών του μέτρου και στη μέση του μαλλιού δένουμε ένα μικρό λιθάρι. Το μαλλί το κολλούμε από το μέσα μέρος του αγγείου με κερί. Έπειτα το βάζουμε αναποδογυρισμένο μέσα στο λάκκο και προσέχουμε ώστε το μαλλί να κρεμαστεί έως τα μισά του αγγείου όταν θα το γυρίσουμε.
Το αγγείο το σκεπάζουμε με χώμα σε ύψος μισού μέτρου και το αφήνουμε εκεί την νύχτα.
Την αυγή πριν βγει ο ήλιος, ξεσκεπάζουμε το αγγείο και το γυρίζουμε και αν ο τόπος έχει νερό θα βρούμε και το αγγείο από μέσα ιδρωμένο και το μαλλί γεμάτο νερό. Και αν είναι πολλή η υγρασία ώστε να βγαίνουν και δάκρυα το νερό το νερό είναι κοντά. Αν όμως φανεί μόνο υγρασία υπάρχει νερό, αλλά είναι σε βάθος. Αν δεν υπάρχει καθόλου υγρασία πρέπει να δοκιμάσουμε με τον ίδιο τρόπο και σε άλλα μέρη που πιστεύουμε ότι υπάρχει ελπίδα να βρούμε νερό.
Μερικοί για να καταλάβουν αν υπάρχει νερό χρησιμοποιούν την εξής μέθοδο. Ανοίγουν λάκκο βάζουν ένα σφουγγάρι στεγνό και το σκεπάζουν με χλωρά φύλλα καλαμιάς ή με άλλο χορτάρι μαλακό και το αφήνουν εκεί τρεις ώρες. Και αν το σφουγγάρι έχει υγρασία όταν θα το βγάλουν, υπάρχει νερό. Αν όμως είναι ξηρό δεν υπάρχει καθόλου.

Που αλλού βρίσκουμε νερό
Τα ψηλά βουνά και όσα έχουν πολλές κορυφές, έχουν νερά και κυρίως οι πλαγιές των βουνών που είναι κατά το βοριά ή κατά το βορειοανατολικό μέρος. Οι πλαγιές που βλέπουν κατά τον βορρά έχουν περισσότερα νερά από όσες βλέπουν κατά το νοτιά. Και οι πλαγιές που βλέπουν κατά την ανατολή ή κατά την δύση έχουν νερά όσα και οι βορινές και περισσότερα από τις πλαγιές που είναι γυρισμένες νότια. Και τα κατάφυτα βουνά έχουν περισσότερα νερά γιατί έχουν ίσκιο.
Επίσης νερά έχει και η μαύρη και παχιά γη και αν ακόμη είναι γεμάτη πέτρες και ιδίως αν έχει πέτρες μαύρες ή κοκκινωπές. Στους κάμπους που είναι ασπρόχωμα και έχει χαλίκια και ελαφρόπετρα και η όψη της γης είναι κατάξερη και γυμνή, δεν υπάρχει νερό. Επίσης δεν έχει νερό όπου είναι κεραμιδόχωμα και όπου η γη διώχνει τα νερά και τις βροχές. Όπου όμως η γη κρατάει το νερό και το ρουφάει υπάρχει περισσότερη υγρασία.
Επίσης αν ανεβούμε σε ψηλότερο μέρος με τις πρώτες αχτίδες του ηλίου, πριν ασπρίσει η μέρα, κοιτάζουμε και δούμε να ανεβαίνει ψηλά κάτι σαν καταχνιά, χωρίς να αραιώνετε, υπάρχει ελπίδα να βρούμε νερό. Παρατηρούμε ακόμα και τα κουνούπια μόλις βγει ο ήλιος και αν πετούν προς τα επάνω και στριφογυρίζουν σαν το αδράχτι, σημαίνει ότι υπάρχει νερό.
Πρέπει κυρίως να παρατηρεί κανείς από ψηλό μέρος. Κατά το καλοκαίρι , το μεσημέρι που είναι η ατμόσφαιρα καθαρή και η γη εντελώς ξηρή, στα μέρη που υπάρχει νερό βγαίνει ατμός και φαίνεται σαν μικρό σύννεφο. Το χειμώνα ο τόπος αυτός έχει καταχνιά, σαν αυτή που υπάρχει στα ποτάμια, στις λίμνες και στα πηγάδια, όχι όμως τόσο πυκνή, αλλά λεπτή και αραιή.

Πηγή: Γεωπονικά-Κασσιανός Βάσσος

Διαβάστε ακόμη:Πως κάνουμε το νερό πόσιμο

7 σχόλια :

ΑΝΤΩΝΗΣ είπε...

Φίλε μου Θόδωρε.
Σε μεγάλο πειρασμό μέ έβαλες να απαντήσω,ξέρεις γιατί,αλλά το απέφυγα. Ξέρεις επίσης γιατί.
Δεν αντέχω όμως να μή κρίνω τα περί προσανατολισμού στην υδροφορία κ.λ.π.
Δεν θέλω να σε στενοχωρήσω αλλά ειδικά η συγκεκριμένη παράγραφος είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας, κατά συνέπεια.....
Δική σου απόφαση βεβαίως μια σχετική επανόρθωση.
Ίσως κάποια στιγμή γράψω και εγώ περισσότερα. Στο απώτερο μέλλον όμως λόγω υποχρεώσεων.
Συμπάθα με και καλή Τσικνοπέμπτη.

Θεόδωρος είπε...

Αντώνη καλημέρα. Οι πληροφορίες από το βιβλίο που έγραψα είναι πέρα για πέρα αληθινές. Να διευκρινίσω κάτι όμως. Το βιβλίο γεωπονικά του Κασσιανού Βάσσου συλλέχτηκε και γράφτηκε τον 7ο με 10ο αιώνα από άλλα βιβλία που κυκλοφορούσαν από τον 1ο π.χ. έως τον 4ο μ.χ. αιώνα. Εκείνη την εποχή ο υδροφόρος ορίζοντας ήταν διαφορετικός και τα νερά ήταν ακόμα επιφανειακά. Τα φυτά που αναφέρονται ήταν ένδειξη ότι υπάρχει νερό, γιατί τα συγκεκριμένα αγαπούν το νερό και βγαίνουν από μόνα τους σε τέτοιες περιοχές. Αυτά τα φυτά δεν επιβιώνουν από μόνα τους το καλοκαίρι χωρίς πότισμα. Εξάλλου όλα αυτά τα φυτά υπάρχουν δίπλα σε ποτάμια…
Μη ξεχνάς δε ότι την εποχή εκείνη δεν είχαν άλλα μέσα να τους δώσουν ένδειξη που πιθανόν υπήρχαν επιφανειακά νερά.
Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ακόμα και στις μέρες μας δεν υπάρχουν επιφανειακά νερά. Εδώ στον σπίτι μου στην παραλία Πατρών υπάρχει στην αυλή μου αρτεσιανό νερό από παλιά. Λόγο ενός προβλήματος που είχε το νερό ανάβλυζε από μόνο του μέχρι τον Ιούνιο μήνα. Τα μόνα χρόνια που δεν το είδα αυτό ήταν το 2007-2008 που αν θυμάσαι δεν είχαμε βροχές. Τότε η στάθμη του είχε κατέβει γύρω στα 7-8 μέτρα. Στην περιοχή μου δε, υπάρχουν αυτοφυή και καταπράσινα το καλοκαίρι πολλές καλαμιές, πολυκόμπι και πεντάνευρο. Προβλήματα πολλά υπάρχουν και στους βόθρους στην περιοχή μου και στην ευρύτερη περιοχή από την παραλία Πατρών μέχρι το Ρίο. Πέρσι το καλοκαίρι δεν σταματάγανε να αδειάζουνε. Τα πηγάδια δε σε αυτές τις περιοχές είναι ακόμα γεμάτα. Πολύ τα χρησιμοποιούνε για πότισμα με ένα απλό μοτέρ.
Και σίγουρα δεν μπορούμε πλέον να βρούμε αυτά τα φυτά στους κάμπους και ιδίως εκεί που από το ανεξέλεγκτο πότισμα έχει κατεβάσει την στάθμη του υδροφόρου ορίζοντα.
Να κλείσω λέγοντας ότι δεν ήθελα να σε βάλω σε πειρασμό, σε άλλο πείραμα θέλω τη συμβουλή και βοήθεια σου μόλις βρεις το χρόνο, αλλά αυτά θα τα πούμε τηλεφωνικός.

ΑΝΤΩΝΗΣ είπε...

Φίλε μου Θόδωρε.
Ασφαλώς και το είδος της φυτοκάλυψης σε ένα τόπο είναι ενδεικτικό της ύπαρξης ή όχι επιφανειακής υδροφορίας. Είτε και φρεάτιας υδροφορίας (φρεάτια=μέγιστο βάθος 25 μ.) με επιφανειακή όμως εμφάνιση (αρτεσιανισμό ή πηγή).Δεν αμφισβήτησα τίποτε από αυτά.
Μίλησα ειδικά για την άποψη (όχι την δική σου βέβαια) ότι η ύπαρξη υδροφορίας σχετίζεται με τον προσανατολισμό ενός τόπου. Σκέψου απλά τα γνωστά ποτάμια στον Ελλαδικό χώρο και θα διαπιστώσεις πόσο εσφαλμένη είναι η θέση αυτή.
Περισσότερα θα πούμε κάποια άλλη φορά.
Το τεχνικό σου πρόβλημα υπάρχουν πολλές πιθανότητες να το συζητήσουμε από κοντά κάποια από τις ημέρες της τελευταίας Αποκριάς. Σίγουρα όχι την Κυριακή του Πατρινού καρναβαλιού.
Θα μιλήσουμε βέβαια στο τηλέφωνο για την συνάντηση αλλά επειδή οι ελεύθερες ώρες μου δεν θα είναι απεριόριστες, σκέψου από τώρα όλα όσα θέλεις να κουβεντιάσουμε.
Θα κερδίσουμε χρόνο έτσι.
Καλό Σαββατοκύριακο.

Ανώνυμος είπε...

Υπάρχει και ο παλιός πρακτικός τρόπος, μπορεί να εφαρμοστεί όμως μόνο απο ορισμένους. Διαλέγουμε ένα ξερό κλαδί απο λυγαριά σχήματος Υ. Πιάνουμε τις δύο μικρές άκρες του Υ σφιχτά, με το εσωτερικό των χεριών μας να "κοιτάει" προς τον ουρανό. Μετά αρχίζουμε να περπατάμε εκεί που θέλουμε να βρούμε νερό με πολύ σιγά βηματάκια. Μόλις το κλαδί εντοπίσει νερό θα το δείτε να αρχίσει να στρίβει. Η ελεύθερη άκρη θα γυρίσει σιγά σιγά προς τη γή. Αν η ποσότητα του νερού είναι μεγάλη ή πολύ κοντά στην επιφάνεια, θα γυρίσει πολύ γρήγορα. Αυτό μου το είχε δείξει όταν ήμουν μικρός ο παππούς μου στο χωριό. Μετά απο μερικά χρόνια είπα να δοκιμάσω έτσι για πλάκα... Και όντως λειτουργεί. Προσπάθησα να κρατήσω πολύ σφιχτά το κλαδί για να μη γυρίσει και το μόνο που κατάφερα είναι να πληγιάσω τα χέρια μου. Μιλάμε μεγάλη δύναμη.... Αλλά δυστυχώς δεν πιάνει σε όλους. Π.χ. ο αδερφός μου δεν το έχει αυτό, το έχει όμως ο πατέρας μου....

Θεόδωρος είπε...

Φίλε μου σε ευχαριστούμε για τις πληροφορίες. Αν υπάρχουν και άλλες από εσένα ή άλλους καλό είναι να τις μαθαίνουμε.

Ανώνυμος είπε...

έχει δικιο ο ανώνυμος ,γίνεται και με νέο κλαρί ελιάς(λουμάκι),μου δειξε ένας φίλος και έπαθα κι εγώ με την δύναμη που με απωθούσε,δεν μπορούσα να το κρατήσω!Βέβαια δεν το έχουν όλοι αυτό το χάρισμα.

gianniscar είπε...

Γεια σας φιλοι μου , εγω θα σας πω μια εμπειρια που ειχα πριν μερικα χρονια κατω στην Πελοπονησο ειχα ζησει εκει στην Μεσσηνια ,Κορωνη επι 13 χρονια , απο τον Κο Παντελη Κου_ _ _ _ ΕΙΔΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ,να νερο με εμαθε και εμενα , δεν ηταν Δυσκολο με μια διχαλα απo χλωρο κλαδι ελιας 30-35 Cm κρατωνταστο μετα δυο χερια οταν ερθε η στιγμη να εχει το σημειο νερο το κλαδι περιστρεφοταν απο πανω και εμπρος κατω , πισω ,επανω ,δηλ, εκανε ολοκληρο κυκλο , και αμα επεμεινες να εισαι στασιμος γινονταν επαναληψη στις περιστροφες,,,, ετσι προσδιοριζε βαθος και ποσοτητα νερου,,,,αν Βηθησα Βοηθησα Ευχαριστω Κος Γιαννης Λαμια 6978 220 737